Storythai

สิบสอง สิบสอง เป็นยี่สิบสี่

วันนี้อารมณ์ งึมๆ (เป็นไงว้า ไม่รู้เหมือนกัน) อากาศครึ้มๆ ก็เลยมานั่งเล่าอะไรที่อยากเล่าไปเรื่อยดีก่า วันนี้รูปอาจจะน้อยนะ วันหลังจะเอามาแปะเยอะๆ ละกัน

เริ่มกันที่เรื่องไรว้า....นี่เลย เงิน!!! เรื่องก็มีอยู่ว่า ไปช็อปมาค้า โฮะๆๆๆ ชั้นล่ะมีความสุขกับการใช้เงินได้อย่างคุ้มค่าของชั้นจริงๆ นิทานเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อเช้าวันเสาร์ ออกจากบ้านแต่เช้ากะว่าจะไปซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณป้า อิๆ (ป้ารหัสน่ะค้า ซวยเจอสายรหัสหลอนมากๆ พี่แกหนีมานี่อีนี่ยังตามมาเสยย เหอะๆ)

ช้าน : พี่ๆ ของขวัญไม่ต้องใช่มะพี่
คุณป้า : ไม่ต้องก็ได้ แต่ถ้ามีก็ดี
ช้าน : ง่ะ อยากได้ไรอ่ะพี่
คุณป้า : อะไรก็ได้ที่คุณน้องทำเอง

อูย ซวยล่ะซิ ทำเองจะทำอะไรล่ะน่าน ทำไรเป็นกะเค้ามั่งล่ะน่าน ... อึมๆ ทำเค้กดีมะน้า เอ...แต่มันทำไงหว่า... ไปซื้อเอาจะไม่ถูกกว่าเหร้อ... ไม่เอาดีก่า.... คิดไม่ออก เด๋วไปถึง shoping center แล้วค่อยคิดก็ได้วะ

ก่อนออกจากบ้านเพื่อนชั้นก็แนะนำ นี่ๆ ไปร้าน Hot dollar นะ รับรองของถูกมากกกกกกกกกกก อูยพี่จะพลาดเหรอคะ ได้ยินคำว่าถูกแล้วหูผึ่งเลยค่ะ เหอะๆ และแล้วก็ออกเดินทาง คือว่าบ้าพลังไปนิดนึงง่ะ เค้าเปิดกัน 9 โมง อีนี่ไปตั้งแต่ 7 โมงครึ่งง่ะ ก็เดินวนไปวนมาในที่สุดก็เริ่มเปิดกันแล้วร้านแรกที่เข้าก็ Hot dollar ซิค้า โหยยยยย รู้ละทำไมถึงถูก มันออกแนวร้าน 99cent ที่เมกาอ่ะ ประมาณว่าเป็นสินค้า จากจีน มีทุกกกกกก อย่าง ยกเว้ยของกินนะ พวกของใช้ในบ้าน ของตกแต่งบ้านของเล่น ของฝาก และอีกมากมาย และพี่ก็ได้ คัตเตอร์ 2 อัน $2 ราคาใช้ได้ (จริงๆ อยากได้อันเดียวแต่มันมาเป็นแพ็กคู่อ่ะ) แล้วก็กระดาษห่อของขวัญ 2 ห่อ ราคาห่อละ $1 ปกติร้านทั่วๆ ไปจะตกราคาแผ่นละ $3 - $5 ทำนองนั้น เสร็จก็แวะเข้า Target คือประมาณว่า โลตัสบ้านเราอ่ะ แต่ว่าไม่มีของกินนะ ก่อนเข้าไปไม่ได้กะว่าจะไปซื้อของนะ แต่พอเห็นคำว่า... Ladie Clearance ทนไม่ได้ พี่ต้องเข้าไปดูค้า ในที่สุดก็เลยได้กางเกงลดกว่า 50% มาตัว มีความสุขขขขข

หลังจากนั้นก็เหลือบไปเห็นร้านขายไหมพรม ก็ตรงปรี่เข้าไป แม่เจ้า งามๆ ทั้งน้าน แต่พอก้มดูราคาแล้วทำไมมันแพงงี้วะ แหมๆ แถวบ้านพี่ม้วนละ 20 - 30 บาทเอง แต่อีนี่ปาไปม้วนละตั้ง $3 - $8 ไอ้พวกที่ดูท่าน่าจะแพงกว่านี้อีกพี่ก็ไม่กล้าหยิบมาดูราคาเลยค่ะ สุดท้ายก็เข้ามาแล้วอ่ะนะไม่ซื้อก็กระไร ไอ้คนขายก็ตามจิกยิกๆ ช่วยไรมะค้า หาไรค้า อยากได้อะไรค้า อยู่น่านแหละ ก็บอกว่าเดินดูเฉยๆ ไม่เข้าใจรึไง และแล้วด้วยความเกรงใจก็เลยได้ ไหมพรมไฮโซๆ มาหนึ่งม้วน (รู้ได้ไงว่าไฮโซน่ะเหรอ ก็ชั้นบอกว่าไฮโซมันก็ไฮโซน่ะซิ อิๆ) กระดิ่งเล็กๆ อันละ 35 cent อีก 2 อัน แล้วก็ลูกปัดเจิดๆ อีก 10 ลูก ลูกละ 5 cent ดีใจๆ แบบว่าราคาใช้ได้ วันหลังต้องแวะไปอีก







ไงล่ะ ซื้อมาแล้วก็ต้องทำใช่ป่ะ มีเวลาหนึ่งวันก่อนไปงานวันเกิดคุณป้า อีพี่ก็เลยตรงดิ่งไปที่ Park สวนสาธารณะข้างสถานีรถไฟน่านเอง ไปนั่งทำเป็นนางเอกมิวสิกวีดีโอ นั่งถักไหมพรมท่ามกลางธรรมชาติและน้องนก (จิงๆ จะบอกว่า ขี้นกง่ะ แหม ชั้นนึกว่าจะเป็นไข้หวัดนกตายมะละ นกเยอะอีกหลี ขี้กันกระหน่ำมากๆ) คือว่าทำกระเป๋าตังค์เล็กๆ น่ะค่ะ นั่งทำตั้งแต่ 11 โมงก่า เสร็จเอา 4 โมงเย็น แม่เจ้า โหยยยยยย ออกมาไฮโซมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ งามมากกกกกกกกกกกกกกกกก เห็นแล้วไม่อยากให้ใครเล้ยยยย อยากเก็บเอาไว้เอง อิๆ...ไงๆ งามมะค้า โฮะๆๆ รอบๆ มีลูกปัดหลากสีด้วยนะเนี่ย แหมๆ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้ ไม่งั้นจะเอามาโชว์ (เอ่อ คือมันคิดว่ามันกำลังขายของทางเน็ตน่ะเพื่อนๆ) แล้วก็วันนี้ได้น้องแพนกวิ้นมาเป็น presenteีไปเที่ยวน่ะค่ะ มะไหร่จะกลับมาก็ไม่รู้ อิๆ



พอเสร็จก็เลยจะกลับบ้าน เอ...พอยืนขึ้นทำไมโลกมันหมุนๆ ตัวมันสั่นๆ ปวดท้องด้วย แม่เจ้า วันนี้ยังไม่ได้กินข้าวเลยง่ะ กินโค้กไปกระป๋องเดียวเองง่ะ โอยยยย ไม่ไหวๆ รีบจ้ำอ้าวกลับบ้านหาไรกินทันที

เช้าวันอาทิตย์ รีบออกจากบ้านแต่เช้า กลัวหาทางไปบ้านพี่แกไม่เจออ่ะ วันนี้พกแผนที่ไปด้วยเลยค่ะ สำคัญมากๆ นั่งรถไฟไปลงในตัวเมืองกำลังจะไปต่อรถไฟ อ้าววว ซวยเลย รางรถไฟปิดซ่อม ต้องนั่งรถบัสแล้วไปต่อรถไฟอีกสถานนีนึงง่ะ ตายล่ะ ไปไงวะ แถมที่ central บันไดเต็มไปหมด แม่เจ้า ขนาดสนามบินมันยังไม่สับสนวุ่ยวายปานนี้เลยนะเนี่ย แต่ก็โชคดีเดินเดาๆ ไปเจอรถบัสจนได้ และแล้วก็ถึงสถานีรถไฟที่เราจะไปต่อรถไฟนะค้า คือแบบว่าเห็นแล้วอึ้ง ประมาณว่า ไรเนี่ย มันห่างกันประมาณ ชั่วโมงกว่าๆ แต่ทำไมมันต่างกันมากๆ เลย เปรียบเสมือน Connecticut กะ LA เลยง่ะ แล้วก็เลยได้รู้ว่า ไอ้ที่ชั้นอยู่น่ะ มัน.....นอกเมืองมากๆ (บ้านนอกนั่นเอง) ที่นั้นจะเขียวชะอุ่ม เต็มไปด้วยน้องแมงมุมและน้องนกหลากหลายมากๆบางทีก็เห็นน้องกระต่าย แต่ที่ชั้นมาวันนี้....ต้นไม้มีมั้ย มีค่ะ แต่...มันแตกต่าง ที่นี่ออกแนวย่านอุตสาหกรรม แออัดมากกว่า คนพลุกพล่านมากกว่า คนหลากหลายมากๆ คือว่า เอเชีย อเมกาใต้ แอฟริกา ทุกมุมโลกมากๆ แต่ฝรั่งหัวทองไม่ค่อยเจออ่ะ มาแถวนี้แล้วลืมไปเลยว่าอยู่ในออสเตรเลียนะเนี่ย แบบว่าได้ยินแต่ภาษาจีน (ชั้นว่าคนจีนที่นี่ส่วนใหญ่พูดจีนกวางตุ้งกันนะ เท่าที่เคยได้ยินมาพวกเข้าของร้านต่างๆ ไม่เห็นมีใครพูดจีนกลางกันเลย) แล้วก็ภาษาอื่นๆ ที่ชั้นฟังไม่รู้เรื่อง แล้วก็ออกแนว...น่ากลัวว่ะ เหอะๆ



หลังจากที่กลับจากบ้านคุณป้า อีพี่ก็หอบถุงไหมพรมกะว่าจะไปนั่งทำสวยถักกระเป๋าตังค์ที่สระว่ายน้ำ ดันเจอน้องเพื่อนบ้านผู้น่ารัก มาอ้อน อยากได้ๆ ทำให้ด้วยได้มะค้า ง่ะ น้องกล้าขอพี่ก็กล้าทำให้ซิค้า จัดให้ๆ คืนนั้นก็เลยนั่งทำทั้งคืน ออกมาได้น่ารักมากๆๆๆๆ....มีภาพมาให้ดูค้า วันนี้มีถ่ายภาพนอกสถานที่นะค้า งามมะค้า อ่อ.....คือว่ามันคือกระเป๋านะเพื่อนๆ ไม่ใช่พุดเดิ้ล!!!!







เพื่อนๆ ในที่สุดคู่เดตชั้นก็โทรมาแล้วค่ะเพื่อนๆโฮะๆๆ นึกว่าเปิดอาดหลาดไปแล้วซะอีก

คู่เดตช้าน : นี่ๆ คืนวันจันทร์ออกไปกินข้าวกันป่าว
ช้าน : หื่อไม่ไป
คู่เดตช้าน :อ้าว ทำไมล่ะ
ช้าน : ชั้นไม่ออกจากบ้านตอนกลางคืน
คู่เดตช้าน :โหย เด็กดี
ช้าน : อยู่แล้วย่ะ
คู่เดตช้าน :งั้นวันอังคารกลางวันเป็นไง
ช้าน : ทำไม
คู่เดตช้าน :ไปนั่งเล่นที่ Park กัน
ช้าน : หื่อไม่ไป
คู่เดตช้าน :อ้าว ทำไมล่ะ
ช้าน : ไม่อยากไป....
(หนอยย วันอังคารมันวันวาเลนไทน์ชิชะ คิดจะให้ชั้นออกไปนั่งเล่นกะแกน่ะเหรอ ซอรี่ค่ะเพื่อน ชั้นไม่ไปด้วยหรอกค่ะ อิๆ)
คู่เดตช้าน :งั้นวันเสาร์ล่ะ ไปมะ
ช้าน : ไปๆ วันเสาร์เจอกัน

เหอะๆ มันคงแทบขอบคุณสวรรค์ในที่สุดอีนี่ก็พูดคำว่าOK ซะที นึกว่าจะพูดเป็นแต่ NO เหอะๆ ก็นะ แหมๆ ชั้นก็ไม่ใช่ว่าพูดปฏิเสธไม่มีเหตุผลซะเมื่อไหร่ล่ะ จิงมะ อิๆ

อาหารเย็นวันวาเลนไทน์แซบมากกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่มีภาพมาให้ดูแต่ขอเล่าให้ฟังเพราะว่ามันมาจากสวรรค์มากๆ เลย อย่างแรกก็คือ พาสต้า ปกติกินพาสต้าที่ซอสเป็นซอสมะเขือเทศ แต่วันนี้เป็นพาสต้าครีมที่มีอะโวคาโด้กะบล็อกเคอรี่แล้วก็มะเขือเทศ อร่อยมากๆ กินแล้วรู้เลย อ้วน แน่ๆ แล้วก็มีสนิซเซิล ประมาณว่าเนื้อหมักกะไข่ หัวแล้วก็ชุบเกล็ดขนมปังทอด แล้วก็มันฝรั่งทอด แล้วก็สลัดที่ต่างจากทุกวันที่วันนี้เป็นแตงกวา+มะเขือเทศ+หอมหัวใหญ่+ผักชี โอยยยย แซบมากกกกกกกกกก วันนี้แซบทุกจานนนนนนนน (จิงๆ มันก็แซบทุกจานทุกวันอยู่แล้วอ่ะนะ เหอะๆ)

ก่อนจบการรายงานวันนี้ ขอแปะนิดนึงนะค้า ... ขอบคุณไปยังคุณพี่ย้งยี้เจ้าของเมลล์นะค้า

Subject: เรื่องที่ไม่แปลกสำหรับผู้หญิง

สองสาวออฟฟิศขาเม้าท์ กำลังคุยกัน.
สาว1 : เราได้ข้อมูลมาว่า ปัจจุบันอัตราส่วนของผู้ชายต่อผู้หญิง คือ 1:7 นะ

สาว2 : งั้นผู้ชาย 1 คน สามารถคบผู้หญิงได้ 7 คน เลยซิ ...โอ้ พระเจ้าไม่ยุติธรรมเลย

สาว1 : เธอต้องรีบๆ เลือกนะ เพราะมีอีก 20% ของผู้ชายน่ะ... มีอาการเบี่ยงเบน ทางเพศ และ ไม่พอใจกับเพศที่มีอยู่

สาว2 : งั้น ถ้าปัจจุบัน ผู้ชาย 100 ต่อ ผู้หญิง 700 ก็จะเหลือแค่ 80:700

สาว1 : ถูกต้องจ๊ะ แต่โชคร้ายของผู้หญิงยังไม่หมดแค่นั้น เพราะอีก 30% ของผู้ชายปัจจุบัน มีอาการ ชอบมองผู้หญิงไปวันๆ หรือไม่ก็คบแบบไม่เอาจริงเอาจัง

สาว 2 : แล้วจะเหลือเท่าไหร่แล้วเนี่ยมอง

สาว1 : เหลือ 50:700 แต่ยังมีอีก 10% บวชเป็นพระ หรือ ชอบเข้าวัดเข้าวาไม่สนใจเรื่องพวกนี้

สาว2 : ตอนนี้เหลือ 40:700

สาว1 : สุดท้ายอีก 10% เป็นพวกประสบอุบัติเหตุจากความประมาท เมาหรือไม่ก็ทะเลาะวิวาท

สาว2 : ไม่อยากเชื่อ ว่า เหลือผู้ชายดีๆ แค่ 30:700 มิน่าหล่ะเธอถึงยังไม่มีแฟน.....

สาว1 : ผู้หญิงไม่มีแฟนไม่ต้องคิดมาก แต่ผู้ชายไม่มีแฟนหล่ะซิ.....น่าคิด

น้องต้าจู^^
รายงาน