Storythai

กลับมาแล้วค้า กลับมาพร้อมกับวันนี้มีชื่อเต็มของตอนแสนจะยาว  Soaking wet Thursday, Good Friday,  Freaky Saturday and Joyful Sunday

**Soaking wet Thursday**

การเดินทางของเราเริ่มกันที่บ่าย 2 โมงของวันพฤหัส สุดซวย ทั้งๆ ที่ฝนไม่ตกมาเป็นชาติแล้ว อากาศก็เริ่มหนาวๆ แต่วันนี้อยู่ๆ คุณน้องก็เล่นเทลงมาซะงั้น แถมเพิ่งเทลงมาเอาตอนบ่ายโมงครึ่งซะอีกแน่ หนอยยังกะรู้ว่าชั้นจะออกเดินทางงั้นแหละ ไงละคะกว่าจะเดินถึงสถานีรถไฟก็เปียกซกไปหมดเลยนะซิ..แม่เจ้า มันช่างเป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางที่เน่าจิงๆ



จุดเริ่มต้นการเดินทางออกจาก ซิดนี่ย์ วันนี้เริ่มกันที่ สถานีรถไฟ Central ใจกลางเมือง รถไฟสาย CountryLink จาก ซิดนี่ย์ ถึง สถานนีบริสเบนทรานซิท  (Brisbane transit) ใช้เวลาทั้งหมดก็...14 ชั่วโมงพอดี รถไฟเริ่มเคลื่อนขบวนฝ่าน้องฝนเวลา 16.30 พอดี นั่งดูวิวข้างทางเวลาพลบค่ำก็จะเห็นบรรดาเมืองรอบนอกซิดนีย์เต็มไปด้วยแม่น้ำ ภูเขา เต็มไปหมด (เอ่อ การเดินทางวันนี้โทสับหาคลื่นไม่เจอตลอด 14 ชั่วโมงนะค้า สงสัยเหมือนกันว่า นี่หรือออสเตรเลีย...) อาหารเย็นวันนี้ก็พึ่งอาหารตุรกี Chicken Kabab อีกแล้ว เนื่องจากว่า กินง่าย ราคาไม่แพง บรรยากาศในรถไฟก็ไม่เลว ที่นั่งใหญ่ใช้ได้ นั่งสบายมากๆ เลย แต่นะ...นั่งนานง่ะ ปวดก้นไปหมด  นอนก็ไม่สบายง่ะ ก็อาเจ๊ที่นั่งใกล้ๆ อ่ะ นั่งคุยกะชายหนุ่มทั้งคืนเลยง่ะ แหม...ไม่เห็นใจคนอื่นมั่งเลยอ่ะ     

**Good Friday**

ลืมตาตื่นขึ้นมาประมาณเกือบๆ 6 โมงของเช้าวันเสาร์ ระหว่างนั้นน่านเอง รถไฟก็หยุด ไม่รู้ว่าหยุดทำไมเหมือนกัน และแล้วก็มีฝูงผู้ชาย เอ้ย กลุ่มชายฉกรรจ์ออกมาจากพงหญ้าข้างทาง ปีนข้ามรั่วกั้นรางรถไฟมาพร้อมกับกระป๋องสเปรย์ มาสร้างงานจิตกรรมข้างรถไฟกัน แถมมีการบันทึกวีดีโอไว้อีกง่ะ เพื่อไรเนี่ย!!! มือบอนจิงๆ แถมมาพ่นที่โบกี้ที่ชั้นนั่งพอดีเลย คนในรถไฟก็ฮือฮาๆ กันใหญ่ ระหว่างทางจากนั้นก็จะเห็นตึกรามบ้านช่องที่เต็มไปด้วยงานศิลปะของพวกศิลปินมือบอนทั้งหลาย ว่างกันมากกกกก ฟุ้งซ่านกันจริงๆ สงสัยพ่อแม่ไม่มีเงินซื้อสมุดวาดรูปให้แหงๆ ถึงมาใช้ผนังตึกชาวบ้านเค้าอย่างงั้น

ประมาณ 6.45 รถไฟก็ถึงที่หมาย สถานีบริทเบนทรานซิท ไงล่ะ ทำไงต่อละทีนี้ ที่พักก็ยังไม่ได้จอง ถนนหนทางเป็นไงก็ไม่รู้ วันนี้เราก็มีไบเบิลในการเดินทางก็คือหนังสือคู่มือเที่ยวออสเตรเลียของนักท่องเที่ยวชาวเกาหลีเขียนขึ้นดีมากๆ แต่....พี่ไม่รู้เรื่องง่ะ แต่งานนี้ไม่พลาดอย่างคราวทริบซิดนี่ย์ อีพี่เตรียมคู่มือการเดินทางภาษาอังกฤษที่นั่งรวบรวมมาจากอินเตอร์เนตกว่า 2 คืนพกติดตัวมาด้วยนะค้า ก็เริ่มที่โทรหาที่พัก ส่วนใหญ่ก็จะเต็มกันทั้งนั้น เพราะว่าเป็นช่วงอีสเตอร์ วันหยุดยาวคนเค้าก็เที่ยวกันกระหน่ำนะซิ ในที่สุดก็ได้ที่พักที่ พาเลซ แบกแพกเกอร์ บริสเบน (Palace Backpacker Brisbane) ก็จะเป็นที่พักสำหรับนักเดินทางราคาย่อมเยาว์ แถมมีรถรับ-ส่ง จากที่พัก หรือเรียกว่า โฮสเทล (Hostel)   ไปยังสนามบิน - สถานีรถไฟ - สถานีรถบัส ทำนองนั้น วันนี้ก็มีรถมารับเราที่สถานีรถไฟนะค้า



ถึงที่พักสถานที่ใช้ได้เลย ออกแนวโบราณๆ แต่อยู่ใจกลางเมือง ใกล้กับสถานที่ ที่เราจะเดินเที่ยวมากๆ แต่ยัง Check in ไม่ได้เพราะว่าต้องรอถึงบ่ายโมง ก็เลยฝากของไว้แล้วก็ออกเดินเที่ยวกัน จะว่าไปเมืองบริสเบนนี่ก็ไม่ใช่อ่ะ เดินกันไม่เท่าไหร่ก็ทั่วเมืองแล้วอ่ะ สถานที่ท่องเที่ยววันนี้ก็ออกแนวบรรดาสถานที่เก่าแก่ต่างๆ นะค้า



บริสเบนนี่ก็เป็นเมืองหลวงของ รัฐควีนส์แลนด์ (Queensland) อยู่ทางเหนือของประเทศ แต่เมืองบริสเบนนี่จะอยู่ประมาณว่าภาคใต้ฝั่งตะวันออก  จุดเริ่มต้น เดินทางไปยังทิศตะวันออก (รึเปล่าวะ) ของโฮสเทล ที่ถนน Ann St. ไม่ถึง  3 นาที ก็จะเจอ Town Hall หรือศาลากลางของเมือง ที่นี่จะมีจุดเด่นก็คือที่ยอดของตึกจะเป็นหอนาฬิกาขนาดยักษ์ (ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย) ที่จะส่งเสียงรบกวนชาวบ้านทุก 15 นาที หอนาฬิกานี้ก็จะเปิดให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปชมบรรยากาศรอบๆ เมืองได้ทุกวัน แต่วันนี้... อ่า ทดไว้ในใจ เด๋วมาเล่า แล้วจะรู้ว่า Good Friday คืออะไร ดูจากเวลาเปิดให้คนปีนขึ้นไปก็คือ 10 - 17 นาฬิการทุกวัน  นี่ก็เพิ่งจะ 8 โมงก็เลยเดินกะว่าเด๋วเดินรอบๆ ไปที่อื่นก่อนดีกว่าแล้วค่อยย้อนกลับมาที่ปีนกัน (City Roos งานศิลปะน้องจิงโจ้ที่ทำจากบรรดาเครื่องยนต์เก่าๆ)



ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามทางทิศก็จะเจอ ควีน สตรีท มอล (Queen Street Mall)  ศูนย์รวมห้างสรรพสินค้าของเมือง รอบๆ ก็จะเต็มไปด้วยร้านขายของที่เอ๊ะทำไมวันนี้ไม่เปิดซะทีน้า...ก็คงเพราะว่าเป็นช่วง อีสเตอร์ มั้งเนอะ....  แต่  บรรดาคาเฟ่ต่างๆ ก็ไม่เปิด คือว่า เมืองนี้ร้างมากเลยอ่ะ (ทดไว้ในใจ อีกครั้ง) ไม่เป็นไรเดินกันต่อ แค่ข้ามถนนมาทางทิศ... อืม คือว่างงทิศมากๆ เอาเป็นทางใต้มั้ง ก็จะเห็นตึกที่งดงามมากค้า ตอนนี้ก็กลายเป็นสมบัติของรัฐไป เพราะความดูดีมีชาติตระกูล  มันก็คือ Conrad Treasury Casino ที่เป็นทั้งโรงแรม คาสิโน แล้วก็ ร้านอาหาร



ระหว่างตึกก็จะมี Queens park สวนขนาดย่อมที่มีรูปปั้นของควีนส์ วิกตอเรีย ... อืม ประเทศนี้จะเต็มไปด้วย Queen building, Queen St, Queen park, George St. มีแทบทุกเมือง ไม่เชื่อลองมาดู ไปไหนๆ ก็เจอแต่ จอร์ช จอร์ช จอร์ช ทั้งน้านนนนนนนน Queen ที่ว่านี่ก็คือ Queen Victoria นะค้า หาใช่ควีนใดไม่ ก็เพราะว่า ควีน วิกตอเรีย ส่ง อีกัปตัน เจมส์ คุก มา ปล้นประเทศนี้นะซิ อูยย มะช่ายยย ส่งมาสำรวจที่นี่ (อืม ว่ากันว่า สุดท้าย ท้านสุดๆ กัปตันเจมส์ คุก ผู้ยิ่งใหญ่ก็มีชีวิตช่วงสุดท้ายที่น่าเศร้า ไม่มีใครเหลียวแล และยากจน ไม่รู้ว่าจริงแค่ไหน จำได้ลางๆ ว่าเคยอ่าน) ตึกนี้กลายเป็นสมบัติของเมืองไปแล้วนะค้า ด้วยความงามของตึก น่านเอง แต่วันนี้ คาสิโน ปิด!!!  โหยย คาสิโนมีวันปิดด้วย แม่เจ้า.... ทดไว้ในใจ รอบที่ 3   

ข้ามถนนไปยังสะพานวิกตอเรีย (Victoria bridge) ที่เชื่อมเมืองบริทเบนฝั่งเหนือและใต้ไว้ด้วยกัน เออ...เหมือนอยุทยามะเป็นเมืองอกแตกง่ะ  (** แก้ไข ไม่เหมือนอยุทยา เพราะว่าอยุธยามีแม่น้ำล้อมรอบ แต่เมืองนี้มีแม่น้ำผ่ากลาง เหมือน กทม กะ ฝั่งธน)  มีแม่น้ำบริสเบนกั้นนะค้า ฝั่งแม่น้ำทางใต้จะเต็มไปด้วย พิพิธภัณฑ์ต่างๆ นะค้า ก็จะมี... Queensland Art Gallery, Museum และอื่นๆ อีกมากมาย แต่... ตอนนี้ 9.30 ยังไม่เปิดแฮะ ไม่เป็นไรนั่งรอกัน แต่เอ...ทำไมมันร้างมากๆ เลยอ่ะ ไม่มีคนเลยอ่ะ แต่ก็นั่งรอต่อไป นังน้องแขนยาวไม่รอช้า นอนลงไปที่ม้านั่งซะงั้น แถมไม่ได้นอนเล่น หลับจิงๆ อีกอ่ะ ป้าดด หลับไปได้ไงวะ ประมาณ 10 โมงเศษๆ เอ๊ะ มันก็ยังไม่เปิดอีกแน่ะ แถมไม่มีคนเลยอ่ะ สถานที่ใหญ่โค-ตะ-ระ แต่ทำไมไม่มีคน ในที่สุดก็เห็นสิ่งมีชีวิต คุณ รปภ น่านเอง ก็เลยเข้าไปถามทำไมมันไม่เปิดซะทีล่ะค้า.... และแล้วเราก็ได้คำตอบ คำถามที่เราทดไว้ในใจทั้งหมดที่ผ่านมา เพราะว่าวันนี้ คือ..... Good Friday!!!!  เอ๊ะ อะไรวะ Good Friday (เอ๊ะ นั่งแปลมันก็น่าจะเป็น วันสุข ไงรึเปล่านะ) แต่....Good Friday มันก็คือ วันศุกร์ก่อนวัน Easter น่านไงล่ะ!!!!! ไงล่ะ ก็มันเป็นวันหยุดอ่ะ ที่ไหนๆ ปิดหมด ทั้งปีจะมีวันที่เค้าปิดหมด แบบไม่เหลือ 2 วัน คือ Good Friday กับ Christmas แม่เจ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! นั่งรถไฟ 14 ชั่วโมงมาเพื่อ Good Friday เนี่ยนะ!!!! กรอดดดด..... ในเมื่อจะทุบกระจกเข้าไปในพิพิธภัณฑ์ก็คงทำไม่ได้ ก็เลยได้แต่เดินหน้าต่อไป



ไปที่ South Bank Parkland ก็เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่ใช้ได้เลยทีเดียว เพราะว่า นอกจากจะตั้งติดกะแม่น้ำบริสเบนแล้วที่นี่ยังมีชายหาดปลอม ขนาดใหญ่ให้บรรดา ฝรั่ง แขก จีน ไทย นั่งนอนอาบแดดเล่นน้ำ บรรยากาศใช้ได้เลย อ่า อีกอย่าง อากาศวันนี้ร้อนมากๆ แล้วเราก็รู้แล้วว่าคนเมืองนี้หายไปไหน มานอนเล่นทรายกันที่นี่นี่เอง เดินทางต่อไปยัง Queensland Maritime Museum ที่อยู่ติดกับ  Parkland  ไงละ จะเปิดม้ายล่ะ ก็มัน Good Friday นี่ ก็เลยได้แต่ชักภาพไว้เป็นหลักฐานว่า ตูมาแล้วนา... แล้วก็เดินข้ามสะพาน Goodwill  Bridge (ระหว่างข้ามเกิดการสงสัยว่า ทำไมชื่อ Goodwill จะเหมือนแหลม Good Hope ที่มีอุบัติเหตุทางเรือเกิดบ่อยก็เลยเปลี่ยนชื่อเอาโชครึเปล่าน้า) 



แล้วเราก็ข้ามมาฝั่งเหนืออีกครั้ง ข้ามมาก็เจอ Brisbane Botanic Gardens แต่ว่าต้องขอเดินผ่านก่อนเพราะว่าวางแผนกันว่า จะเดินกลับไปอาบน้ำกันก่อนที่จะเดินกลับมาที่สวนนี้อีกครั้ง 



ระหว่างทางก็จะเจอ  Old Government House  มันคือ ศาลากลางเก่าป่าวว้า อันนี้ก็ไม่มั่นใจ  ถัดมาอีกไม่ไกลก็จะเป็น The Mansions มันก็คือบ้านเก่าของ Dr.Lillian Cooper  แพทย์หญิงคนแรกของควีนส์แลนด์  แล้วก็เป็นหมอศัลยกรรมคนแรกของออสเตรเลีย (ประมาณ แดจังกึม ป่าววะเนี่ย) ตอนนี้ก็กลายเป็นร้านขายของไปแล้ว



เดินกลับไปยัง Town Hall อีกครั้งกะว่าวันนี้จะต้องปีน หอนาฬิกาให้ได้ ไงล่ะ Good Friday อีกแล้ว แต่ไม่ยอมเว่ย แอบเดินตามหาทางขึ้นลิฟต์ ไม่เจอ (ก็มันไม่เปิดอ่ะ เค้าก็ล๊อกประตูลิฟต์อ่ะ) ไงล่ะ ปีนบันไดเลยท่าน ขึ้นไปได้ 3 ชั้นเจอทางตัน - -" ไปต่อไม่ได้ ลิฟต์ล๊อก..... ก็เลยต้องยอมแพ้ แล้วค่ะ เหอะๆ (เพื่อนๆ คนไหน ไปเที่ยว บริสเบน ฝากด้วยเด้อ ถ่ายรูปจากหอนาฬิการมาฝากกันเด้อ) ในภาพก็จะเห็นห้องแสดงดนตรีนะค้า ประมาณว่าวันนั้นมีการแสดงคอนเสิร์ตอะไรสักอย่าง ไอ้เราบัตรก็ไม่มีแต่ขอเดินเข้าไปชักภาพเก็บบรรยากาศ



เดินกลับที่พักก็ยังไม่ถึงเวลา Check in ก็เลยเดินเลยไปทางทิศเหนือ ที่อีกมุมถนนจะเป็นสถานีรถไฟ Central ของที่นี่ บอกแล้วว่าโฮสเทลที่นี่ดีมากๆ แนะนำๆ ถ้าใครเดินทางไปเที่ยว บริสเบน ที่พักราคาถูกคืนละแค่ $25 (ถ้าพักโรงแรมก็ $300-$450 อ่ะ) แนะนำว่าที่ Palace backpacker น่าพักมากๆ ไปมาสะดวกอย่างแรง สภาพห้องก็ใช้ได้เลย เดินผ่านสถานีรถไฟก็เจอ Anzac Square ก็คือเหมือนเป็นอนุสาวรีย์รำรึกถึงบรรดาผู้กล้าจากสงครามล้านแปด จ้ากว่าสงครามไรมั่งหรอก ด้านในจะมีคบเพลิง มันเขียนว่า Eternal flame ไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าฝนตกมันดับป่าว เหอะๆ (เพิ่งมารู้ทีหลังว่า น้องกล้องที่ร้ากเอาอีกแล้ว ชั้นถ่ายรูปมาตั้งเยอะมันหายง่ะ ก็เลยไม่มีรูปชั้นก็ Anzac Square เลยอ่ะ) ระหว่างรอฆ่าเวลา นังน้องแขนยาวเอาอีกแล้ว เอาเสื้อมาปูนอนกลางสวนซะงั้น แม่เจ้า นอนได้ทุกที่จริงๆ ง่วงพี่ก็ง่วงอ่ะนะ แต่ไม่ไหวมานอนท่ามกลางผู้คนนับล้านผ่านไปมาได้ไงวะ



หลังจากเข้าห้องพัก....ก็เป็นห้องพักขนาด 4 เตียงนอน สำหรับ 7 คนนะค้า เข้าไปก็เจอรูมเมตสาว ชาวฮอลแลนด์ (สวยมากๆ แถมอัธยาศัยดีมากๆ แซบเลย เจ๊แกแบ่ง ช็อกโกแลตให้พี่กินด้วยแหละ อิๆ ของฟรี แถมกินได้ ชอบบบ ค่ะ เจ๊แกเที่ยวมาได้ 4 เดือนแล้ว เป้งี้ใหญ่มากกกกกกกกกก เอาเป้ชั้นสัก 5 ใบรวมกันได้มั้งน่าน) กะสาวชาวเยอรมัน  (มานนน เอาปากกกาช้านนนนนไป ไม่ยอมคืนนนนนนนน) ห้องน้ำที่นี่เห็นแล้วนึกถึงหอ 1 ขึ้นมาทันที  ขออธิบายสำหรับใครที่ใช่คนมอดินแดงนะค้า  คือว่าห้องน้ำที่ว่านี้ก็คือ เป็นห้องน้ำม่านรูดน่ะค่ะ ไม่มีประตูมีแค่ม่านอ่ะค่ะ (แต่ปัจจุบัน หอ 1 มอดินแดง ไม่ใช่ม่านรูด เพราะว่ามีการปรับปรุงมาตั้งแต่ปี 2544 กลายเป็นห้องน้ำนังชมพูไปแล้วค้า อยากรู้ว่าเป็นไงก็ไปดูได้ที่ หอหญิง 1 มอขอนแก่นนะค้า..โฮะๆๆ) ที่นี่จะมีดีกว่าที่หอ 1 ก็คือ  ห้องมันใหญ่กว่า ประมาณ 1*1 เมตร (ที่หอ 1 เหรอคะ แค่เอาตัวเข้าไปได้ อย่าขยับค่อ ต้องใช้ขาเป็น ศูนย์กลาง แล้วก็หมุนรอตัวเองเพื่อทำความสะอาดร่างกาย ห้ามก้ม เพราะว่ามันแคบมากๆ นะซิ) อีกอย่างก็นะ น้ำร้อน น้ำเย็น มีให้ โฮะๆๆๆ 



หลังจากอาบน้ำแล้วก็เดินทางต่อไปยัง China Town ค่อนข้างไกล ถ้าเทียบกับที่อื่นๆ ที่เราเดินมา อยู่ทางทิศเหนือของเมือง หาง่ายอีกแล้ว ใช้ถนน Ann St. อีกครั้ง เดินตรงอย่างเดียวก็ถึง  และแล้วเราก็เจอ  Deserted China town เมืองร้างอีกแล้ว ที่ไหนๆ ก็ปิดหมด  Good Friday effect!!!! แต่ก็ใช่ว่าจะปิดทุกที่ ร้านอาหารไทยก็มีเปิดเห็นประมาณ 3 - 4 ร้าน แต่นะ พี่มาตั้งไกล  อาหารไทยเอาไว้กินเมืองไทย ไม่ก็ทำเองอร่อยกว่าอ่ะ อาหารมื้อแรกใน บริสเบนวันนี้ (ตอนเช้ากินช๊อกโกแลตไข่อีสเตอร์ฟรีที่เคาเตอร์รีเซพชั่น กะไอติม) ก็คือ ... โซบะ กัน เหอะๆ มันร้านอาหารญี่ปุ่น แต่ไหงเจ้าของร้านพูดภาษาจีน ว้า (ร้านอาหารญี่ปุ่น แถวเมืองชั้นอยู่เจ้าของก็เป็นคนเกาหลี...เอ คนญี่ปุ่นเค้าไม่เปิดร้านอาหารเองรึไงเนี่ย)   



หนังท้องตึง (มากๆ) หนังตาหย่อน แต่ไม่ได้วันนี้เราจะนอนกันไม่ได้นะค้า เพราะว่ายังมีสถานที่ที่ต้องไปเหยีบบอีกเพียบบบบ.... ออกจาก China town  เดินยอ้นกลับทางเดิมนิดส์นึงก่อนมุ่งหน้าสู่ทางไหนไม่รู้แหละ สับสนทิศทางไปหมด ก็ไปเจอ Custome House  ที่วันนี้เข้าไปได้ที่ไหนล่ะ ก็มัน Good Friday!!!  ฮึม... (เดินๆ ก็เห็นป้าย Anzac day นังน้องแขนยาวก็ นี่ๆ วันอาทิตย์นี้มันวัน Anzac day ป่ะวะ แล้วช้านจะรู้มะเนี่ย แต่ขอร้องเหอะ วันนี้ช้านเจอ Good Friday มาทั้งวันแล้ว ขอเหอะอย่าให้ใช่เลย ก็วันอาทิตย์จะไป Movie world กันอ่ะจิ) เดินต่อมุ่งหน้าไปตามหา Eagle Street Pier ก็เป็นท่าเรือแล้วก็จะมีทางเดินให้คนเดินเลาะริมแม่น้ำบริสเบน ถือว่าใช้ได้เลย บรรยากาศดีมากๆ ทำให้นึกถึง แม่น้ำเจ้าพระยา ณ กทม แต่ที่นี่แม่น้ำก็ไม่ได้ถือว่าใสสะอาด อะไรนะ แต่ว่าก็ไม่มีขยะให้เห็นอ่ะ เดินๆ ไปต้องคอยระวังก้น เพราะว่า คุณพี่ที่นี่นักปั่นกันจิง ปั่นจักรยานออกกำลังกายกันเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ลูกเล็ก เด็กแดง ปั่นกันถ้วนหน้า ไอ้พวกยังปั่นไม่เป็น พ่อแม่ก็เอาตะกร้ามาผูกที่นั่งให้ลูกนั่งในตะกร้าซะงั้น ดูไปก็น่ารรักดี แต่นะยิ่งถนนแคยๆ นี่จะปั่นกันมาทำไม ที่อื่นกว้างๆ ถนนใหญ่ๆ กว้างๆ วันนี้รถก็ไม่มีคนก็ไม่มีแต่ไม่ยอมไปปั่น ตูจะปั่นไอ้ถนนที่คนมันเดินเยอะๆ นี่แหละ หวาดเสียดี!!!

เดินมาเรื่อยจนเข้าบริเวณ Botanic gardens โดยที่ไม่รู้ตัว (มารู้เอาทีหลัง) ก็ไปเจอคู่แต่งงาน แหม ถ่ายรูปกันมีความสุขจิ๊งงงง ไงละ ด้วยอาการหน้าหนาชั่ววินาทีไปขอถ่ายรูปด้วย เว่ย โฮะๆๆๆๆๆ เค้าก็มา โคมนิจิวะ พวกชั้นเว่ย แหม.. สงสัยเห็นหน้านังน้องแขนยาวแล้วนึกว่าเป็นสาวญี่ปุ่น เที่ยวด้วยกันครั้งก่อนก็มีคนมา หนีห่าว ใส่ นังน้องแขนยาวก็ ไม่ใช่คนจีนเว่ย ส่วนช้านก็มีคนมาทักว่า เป็นฟิลิปปินส์ ชิลี แต่ไม่เห็นมีใครว่าชั้นเป็นคนไทยซ้ากคน หน้ามันไม่ให้เลยเหรอเนี่ย

เดินๆ ออกจากสวนมาก็มาเจอ สะพาน Goodwill bridge อีกแล้ว ไรวะเนี่ย ทำไมเมืองบริสเบนมันแคบงี้อ่ะ เดินไม่เท่าไหร่กลับมาที่เดิม นังน้องแขนยาวไม่เชื่อชั้นอีกว่ากลับมาที่เดิม ยืนเถียงชั้นเสย ก็ในแผนที่ Botanic gardens มันใหญ่มากๆๆๆ แต่ที่เราเดินผ่านมามันแว๊บบบ เดียวเองง่ะ สรุปว่า น่านแหละ เราผ่านมันมาแล้ว ไอ้ Botanic นี่ก็คือสวนสาธารณะที่รวบรวมพรรณไม้ธรรมดานี่เอง แต่ที่ไม่ธรรมดาคงเพราะว่าด้านในมีพวกสวนอย่างสวนจีน ญี่ปุ่น อะไรงี้อ่ะ แต่ว่าชั้นก็ผ่านมาโดยที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

ต่อไปจะไป Mount Coo-Tha ก็คือบนที่ราบบนภูเขาที่สามารถมองวิวเมืองบริสเบนได้ดีทีเดียว เดินตามหา ป้ายรถเมลล์ ป้าย 44  แม่เจ้า หาไงก็ไม่เจอ มันแต่  .... 42 43 45 46.... เวรเลย แล้ว 44  หสบไปไหนล่ะน่านนนนนนน นี่ก็มืดแล้วด้วยอ่ะ ฮือๆ จะมีรถไปป่าวเนี่ย ในที่สุดก็เลยไปถามพนักงานขับรถคนนึง เค้าก็เลยบอกว่า ไอ้รถเมลล์ที่จะไปน่ะ ต้องขึ้นที่ป้าย 45 แล้วก็นี่ก็ จะ 6 โมงแล้ว รถมันหมดตั้งแต่ 4 โมงเย็นแล้ว.... แหง่วววววว...... ที่ไม่เดินกลับไปท่อง Botanic Garden เพราะว่ารีบมาตามหาป้าย 44 นะเนี่ย (น่านๆ งวดนี้ 44 แน่!!!!!) 



สุดท้าย ท้ายสุดก็เลยซื้อกาแฟ 1 ขวด (750 ml) กะมัฟฟิน 1 ก้อน มานั่งแบ่งกันกินที่สวนเล็กๆ หน้า Town Hall เป็นมื้อเย็นที่ประหยัดได้ใจ จริงๆ

กลับเข้าห้องพักมาเจอรูทเมตชาว อังกฤษ 2 สาว กะ สาวเมกัน 1  คน(แหมมีแฟนมาด้วยเว่ย แต่นอนอีกห้องเว่ย) แต่ละคนกระเป๋าใหญ่มากๆ ฝรั่งเนี่ยเค้าชอบเที่ยวกันดีจังเนอะ เอาเงินมาจากไหนกันว้า เที่ยวทีเป็นเดือนๆ อิจฉาเว่ย เด๋วทำมั่ง เนี่ยกะว่าครั้งหน้าจะแบกเป้ไปนอนเต้นท์ที่ Blue Mountain สักคืน แต่ว่า....ยังหาเพื่อนไปไม่ได้ง่ะ ฮือๆๆๆ

**Freaky Saturday**

เช้าวันเสาร์รีบตื่นแต่เช้าเพราะว่าต้องรีบวิ่งไปขึ้นรถไปทัวร์ Fraser Island เกาะทรายขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (ใหญ่ให้ตายก็เท่านั้นแหละวะ...อ่า โทษทีค่ะ แอบหยาบคาย คือว่าเสียดายเงินไม่หาย คิดถึงทีไร มัน เจ็บใจ จิงๆ) ห่างจาก บริสเบนไป 200 กว่ากิโลค่ะ โฆษนาซะดิบดีว่าดีงั้นดีงี้ พอไปถึงเหรอคะ ก็คือว่า นั่งรถ 4 weel drive ตลอดเวลา ได้ลงไปเหยียบพื้นดินตอนจอดกินข้าว เดินป่า 10 นาที แล้วก็ที่ Lake McKenzie อีกชั่วโมงนึงเท่าน้านแหละ ทีเหลือก็เอาก้นกระแทรกเบาะตลอดเวลา แหม.....ยิ่งเล่ามันก็ยิ่งนึกถึงน้อง $$$$ บินหายไปกะสายลมแสงแดด เงินพี่ เฮ้อ~



นี่ก็ต้องนั่งเรือ (เรือในภาพอ่ะ ขึ้นไปทั้งคนทั้งรถ) จาก Rainbow bay ไปที่เกาะนะค้า นั่งก้นยังไม่ทันร้อนก็ต้องยกก้นลงจากเรือแล้ว ไม่คุ้มๆ ก่อนขึ้นเรืออีคุณ พขร+ไกด์ พูดซะดิบดีว่า บางทีจะมีโลมา มีเต่า มีโน่น นี่ น่าน ออกมาโชว์โฉมนะ เหวย ไม่เห็นมีสิ่งมีชีวิตสักตัวโผล่มาให้เห็น เว่ย จะเห็นก็แต่บรรดานักท่องเที่ยวล้านแปดแสนคน ยืนตกปลา กันเต็มชายหาดไปหมดเลย เหอะๆ งง เหมือนกัน น้ำมันก็สูงแค่ท่วมตาตุ่ม ปลาบ้านนนี้หากินใกล้ฝั่งเนอะ สงสัยจะเป็นพยูน เหอะๆๆ

(มีดีอย่างที่เพื่อนร่วมทัวร์น่ารักมากๆ หนุ่มยุโรปหัวทอง น่าร้ากกกกกก คิดว่ามากะพี่สาวนะ...สาธุ ดูแล้วท่าทางไม่ใช่แฟนกัน แถมผู้หญิงแก่กว่าเยอะ หน้าตาก็คล้ายๆ กันมักๆ แซบน้องตลอดทาง โฮะๆ แอบถ่ายรูปมาด้วย ภาพมุมล่างขวาน่านไง น้องเสื้อฟ้าขาว โฮะๆๆๆ แต่....มีแต่ด้านหลังง่ะ โฮะๆๆๆๆ)



จิงๆ มันก็สวยนะ น้ำงี้ใสกิ๊งงงเลย แต่...ช้านว่าชั้นไปเสม็ดมันยังงามกว่านี้อ่ะ แล้วก็เดินป่าภูกระดึงมันก็สนุกกว่านี้อ่ะ ที่สำคัญ แพงมากกกกกกกกกก จำไว้ๆ ไปเที่ยวอย่าไปกะทัวร์ อ่า อีกอย่างคนขับรถที่นี่เค้าเป็นไกด์ไปในตัวเลยอ่ะ ประหยัดค่าไกด์ไปเลย ขับรถไปก็คุยๆๆ แนะนำโน่นนี่น่านไป จิงๆ อาจจะเป็นการบังคับคนขับห้ามหลับไปในตัวนะเนี่ย



ขากลับต้องต่อรถจากบริสเบนไป Gold Coast กว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มเศษๆ พอรถจอดก็อึ้งกัน.. ที่นี่ที่ไหนวะ สภาพบ้านเมืองทั่วไปก็เหมือนๆ กะบรรดาเมืองชายทะเลยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วย แสงสี ตึกสูงๆ แล้วเราก็ตามหาโฮสเทลที่ได้โทรมาจองไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าอะไรที่ตามหาอ่ะ มันมักจะหาไม่เจอ ทั้งๆ ที่มันตั้งอยู่ต่อหน้าน่านเอง เดินหากันประมาณ 20 นาที ในที่สุดเดินวนกลับมาที่เดิม ถึงรู้ว่าไอ้ที่ยืนๆ น่านมันคือ Bus station แล้วไอ้โฮสเทลก็อยู่ติดกันน่านเอง ดูภายนอกหรูหราอย่างแรง แทบไม่อยากเชื่อว่าจะไฮได้ขนาดนี้ แต่....พอเข้าไปในห้องแล้วถึงได้รู้ว่า....ข้างนอกสุกใส ข้างในจ๊ะทิงจาเป็นยังไง... เหอะๆ..... ไม่ใช่แค่สภาพดูไม่ดีนะ คืนนี้สองสาวหน้าตาดีมากๆ ก็ยังเจอกะเรื่องสยองสุดๆ  (จิงๆ ไม่อยากเอารูปมาลงเล้ยย แต่นะ อุตส่าห์ถ่ายมาแล้วก็เอามาลงซะหน่อย)



ก็เนื่องจากว่า เพื่อนร่วมห้องของเราดันเป็นผู้ชายตั้ง 3 คน ไปได้ แถมมันเข้าห้องกันตอนตี 2 ก่าๆ แต่ก็นะคะ The show must go on ทำใจดีสู้เสือเว่ย นอนต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่จิงๆ นอนสั่นกันงกๆๆๆๆๆๆ และแล้วเราก็หลับไป..... (ข้อเสียของการนอนที่โฮสเทลก็คือเราไม่สามารถเลือกได้ว่าจะนอนกะใคร หญิง หรือ ชาย....เพื่อนร่วมห้องสาวฮอลแลนด์จากบริสเบน เล่าให้ฟังว่า เจ๊เคยได้ร่วมห้องกะชายหนุ่ม 6 คน โดยที่เจ๊แกเป็นหญิงคนเดียวมาแล้ว.....สยิวกิ้ววววว นอนไปได้ไงวะ!!!)

ทันใดนั้นเอง ช้านก็ต๊กกะใจตื่น ก็ไอ้ขี้เมาร่วมห้องดั๊นน มายื่นฉี่ใส่เตียงช้านน่ะซิ!!!!! แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดด ดังๆ ไปหนึ่งที ไอ้เลวไม่รู้สึกตัวเสยย ช้านก็เลยคว้าขานังน้องขายาว อีน้องลืมตามาเจอหน้าชายหนุ่ม (หน้าตาไม่ดี พฤติกรรมอัปรีย์อีกตะหาก) ก็ต๊กกะใจ กรี๊ดดดดดดดดดดดด ดังๆ มาอีกหนึ่งที ไอ้ขี้เมาก็ได้สติทันใดวิ่งไปห้องน้ำทันที......

ไงล่ะ ช้านก็นังน้องขายาวก็นอนหลับกันต่อไป...... ก็ไม่รู้จะทำไงนี่นา เหนื่อยเราก็เหนื่อย เมื่อยเราก็เมื่อย เรานอนไปเรื่อยๆ เราทั้งเมื่อย เราทั้งเหนื่อย (T^T)

เช้าตรู่รีบอาบน้ำแต่งตัว Check out เว่ย ไม่อยู่มันแล้ว ขยะแขยงมักๆๆ แต่เรื่องนี้ก็ถึงผู้จัดการจนได้ และเรื่องก็ไม่จบเท่านั้นก็อีผู้จัดการดันโทรตามตำรวจ!!!! โทรมาไมก็ไม่รู้ง่ะ โอย...เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำจิง - -"

สรุป เราก็ได้เงินค่าห้องคืน ส่วนไอ้ขี้เมาร่วมห้องผู้น่าสงสารก็โดนเตะออกจากโฮสเทลไป หลังจากสิงห์สถิตย์อยู่มาได้ 5 เดือนเศษ (มันคงคิดว่าเป็นบ้านมันแล้วอ่ะเนอะ จะฉี่ที่ไหนก็ฉี่ เหอะๆ)

**Joyful Sunday**

หลังจากผ่านเหตุการณ์สุดหยิวกิ้วกันพอหอมปากหอมคอ แล้วก็ได้เวลากรี๊ดดด กันนะค้า เพราะว่าเราไป Warner Bros. Movie World กันค้า....จริงๆ ที่ Gold Coast จะมี Theme park ทั้งหมด 4 ที่ด้วยกัน คือ Movie world,  Sea world, Dream world แล้วก็ Wet n Wild ครั้งนี้เรามีเวลาแค่วันเดียวนะค้า ก็เลยขอไป Movie world ละกัน  ถ้าใครจะไปนะเพื่อนๆ ขอแนะนำว่าให้ซื้อบัตรตามบูตที่เค้าเขียนว่า discount theme park ทั้งหลายนะค้า เพราะว่าถ้าไปซื้อที่หน้างาน (แง่ว...หน้าสวนสนุกต่างๆ) แล้วมันจะแพงก่านิดส์นึง
แจกเวป เข้าไปดูได้ที่... www.theme-parks.com.au



ของเล่นชิ้นแรกที่เราเล่นกันวันนี้ก็คือ Scooby-Doo Spooky Coaster ก่อนเข้าไปนึกว่าเป็นประมาณว่าบ้านผีสิง ที่ไหนได้ มันส์ก่าเยอะ ประมาณว่าเข้าไปผจญภัยกะบรรดาผีๆ ที่ไม่น่ากลัวเอาซะเลย แต่ที่เจ๋งก็เพราะว่าเรานั่งที่มันประมาณว่าเป็นรถรางอ่ะ แล้วก็เหมือนในหนังอ่ะ แบบว่า วี๊วววววววววววววว..... มืดๆ แล้วเราก็ไม่รู้ว่าไอ้รถมันจะพาเราไปไหน เพราะว่ามองอะไรไม่ให้เลย ทั้งเร็วก็ฉวัดเฉวียนไปมา ก็เลยได้แต่กรี๊ดดดดดดด.... สนุกๆ มันบอกว่าเป็นของเล่นที่ The most adrenaline pumping, heart-stopping and spine-tingling rides... 5 5 5



ถัดมาก็คือ Wild West Falls Adventure Ride ประมาณว่า แกรนแคนยอน ที่แดนเนรมิตร ทำนองนั้น ทีแรกเราก็ได้ล่องแม่น้ำชมเมืองแนวๆ คาวบอย ที่แสนจะร้าง แล้วในที่สุดเราก็จะตกลงมาจากน้ำตก วี๊วววววววว.....น้ำสาดกระจายยยยยยยยยยยย!!! ช้านดันไปเล่นไอ้ scooby-Doo มาก่อนก็เลยรู้สึกว่าอันนี้อ่อนว่ะ เหอะๆ จิงๆ ก็สนุกใช้ได้เลยนะ

หลังจากเปียกปอนกันได้ที่นังป้าสองคนก็รีบแจ้นไปที่ Lethal Weapon อันนี้ขอบอกว่า.... แม่เจ้า มักๆ สุดๆ ด้วยความสูง 765 เมตร กับความเร็ว 85 km/h แม่เจ้าขาแข้งงี้ชี้ฟ้า กรี๊ดดด มันลูกเดียว สุดยอดดดดดดดดดดดดดดด ขอยกให้เป็นอันดับหนึ่งของความมันส์



ลงจาก Lethal Weapon นังน้องแขนยาวก็อยากไปต่อ Escape (ของเล่นดันดับ 1 ที่นี่) แต่อีพี่ไม่ไหวแล้ว จะอ้วกกกน่ะซิ โอยยยยยย กรี๊ดดดด ซะไม่รู้ว่าจะกรี๊ดดด เป็นภาษาอะไรดี ก็เลยขอเวลานอก เดินรอบๆ park เข้าๆ ออกๆ ร้านขายของ อ่า แอบเข้าร้านน้อง Harry ด้วยแหละ แต่มะมีปัญญาซื้อของติดตัวออกมาง่ะ ได้แต่ชักภาพ เหอะๆ ของฝากก็อยากซื้อไปฝากทุกคนอ่ะนะค้า แต่ว่า...นะ เงินทองไม่ได้งอกออกมาจากต้นไม้เนอะเพื่อนๆ เนอะ โฮะๆๆๆๆ แค่เอาชีวิตรอดมานั่งพิมพ์ไดอารี่ให้อ่านก็บุญแล้ว โฮะๆๆๆๆๆ.... (จิงๆ มันก็งกน่านแหละ)

แล้วก็ไปต่อกันที่การแสดง Police Academy Stunt Show ก็โชว์สตันท์แมนอ่ะ ก็ถือว่าไม่เลว .... อ่า ไปวันนี้เจอคนไทยเยอะเลยว่ะ คนไทยรวยกันจังเนอะ เที่ยวต่างประเทศกันเยอะเลยเนอะ แหม...มะไหร่จะมีปัญญาพาพ่อแม่เที่ยวต่างประเทศมั่งน้อ... โฮะๆๆๆๆ (น่านๆ พ่อแม่ช้านแอบหลงดีใจแล้ววู้ยยยย...5 5 5)

และแล้วก็ไม่รู้ว่าหาข้อแก้ตัวไม่เล่น Superman Escape ยังไง (ก็มันสูงงงงงงงงงงงงง มักกกกกกกกกกก เลยง่ะ) ในที่สุดก็ได้เล่นจนได้ ก็มันจำลองว่าเกิดเหตุแผ่นดินไหว  Metropolis นัง Superman ก็เลยมาช่วยพลเมืองที่ติดในรถไฟใต้ดินในเมือง Metropolis น่ะซิ แหม ดูแล้วก็ตลกๆ รถที่นั่งมีซุปเปอร์แมน ห้อยท้าย เว่ย ตลกดี  ที่ไม่กล้าเล่นทีแรกเพราะว่ามันสูงมาก แถมมันบอกว่าความเร็ว 100 km/h  ภายในเวลา 2 วินาที!! โอววว แค่ Lethal weapon  85 km/h ก็จะเอาตัวไม่รอดแล้วอ่ะ แต่พอเอาเข้าจริงก็ดันไม่น่ากลัวอย่างที่คิด  เพราะว่ามันแค่ 30 วินาทีเอง (มานั่งจับเวลาทีหลังน่ะ อิๆ) เรื่องควาเร็ว+สูงนี่สุดๆ แม่เจ้า ทันทีที่ออกจากอุโมงค์นังซุปเปอร์แมนก็ดันลอยลิ่วววววว เลยเว่ย เร็วมากกก ลืมตาเกือบไม่ขึ้นแน่ ใช้ได้ๆ

ผ่านของเล่นหวาดเสียวมาเยอะแล้วก็ไปต่อที่ Batman Advanture The Ride 2 ก็จำลองไปไล่ตามจับ Joker อ่ะ  ออกแนวหนัง 3 มิติป่ะ แต่ก็ไม่ใช่อ่ะ  ก็เราก็นั่งๆ แล้วก็จะมีจอเขย่าๆ ให้เราไปตามจับผู้ร้าย  จะบอกว่าไม่ประทับใจง่ะ คงเพราะว่าเคยเล่นมาแล้ว ถึงคนละเรื่องแต่ก็แนวทางเหมือนๆ กันอ่ะ ก็เลยออกอาการ มะไหร่มันจะจบวะ  (อ่าตอนที่เล่นรอบแรกเมื่อปีที่แล้ว เกิดอาการเวียนหัวจะอ้วกกกกกให้ได้) 



ก่อนที่จะเล่นเครื่องเล่นสุดท้ายก็มีพาเหรดจากบรรดาดารา Warner มาโชว์ ก็มีบรรดาดาราจาก Scooby-Doo, Sherk, Batman, Looney tunes, Marilyn Monroe, Justice League แล้วก็บรรดาสตันท์จาก Police Academy... ทีแรกนึกว่าจะยิ่งใหญ่ก่านี้นะ แต่ก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่

พาเหรดจบปุ๊บเราก็ไปต่อแถวยาวเหยียดรอดู Sherk 4D หนัง 4 มิติเลยท่าน ไม่เสียทีที่รอดูอย่างนาน ใช้ได้ๆ (แหม ยังจำตอนที่ไปดูหนัง 3 มิติที่ IMAX ได้ หลับกันเป็นแถวเลย แต่ครั้งนีสนุกกก) ก็นอกจาก 3 มิติแล้วก็มีอีกมิติที่ 4 ก็คือ เก้าอี้ที่นั่งมันก็พาเราคลื่นไหวไปกะตัวละครอีกแล้ว แถมมีฉีดน้ำใส่หน้าอีกเว่ย โฮะๆๆ ใช้ได้ๆ



อ่า นี่ไม่ใช่เครื่องเล่นสุดท้ายนี่นา เหอะๆ หลังจากเล่นของเล่นผู้ใหญ่กันหมดแล้วเราก็ไปต่อกันที่ Looney Tunes Village โหยย น่าร้ากกกกก เต็มไปด้วยบรรดา Looney Tunes เข้าไปก็ลืมวัยเลยท่านไปนั่งเล่นเครื่องเล่นกะเด็กง่ะ อันแรก looney Tunes River Ride ประมาณว่านั่งเรือตามหา Bugs bunny เหอะๆ ถ้าเป็นเด็กๆ ก็คงจะสนุกเลยแหละ เค้าทำฉากทำโน่นทำนี่เยอะเลย เป็นเรื่องเป็นราวอย่างแรง (ก็มันอยากได้เงินเรานี่เนอะ) แต่นะ ป้าๆ ก็แก่กันแล้วอ่ะนะ แถมป้าไปเล่นหวาดเสียวมาทั้งวัน พอมานั่งในเรือตอนเย็นๆ อย่างงี้ก็เลยออกอาการ....ช้านนน มาทำอารายยยยที่นี่!!!!!  5 5 5 ใครมีลูกก็พาลูกไปละกัน เด็กๆ ชอบแน่ๆ ออกจากเรือก็ไปนั่งรถไฟกัน... แม่เจ้า ช้านแทบไม่อยากเชื่อ ช้านไปนั่งรถไฟกะเด็ก 3 ขวบอ่ะ แม่เจ้า อนารถอย่างแรง ที่นั่งอ่ะ แทบไม่หมดตูดเด้อ ก็มันเล็กมากๆ เลยน่ะซิ ทำไปได้ - -"

เล่นกันเหนื่อยทั้งวันแล้วก็ได้เวลากลับ เพราะว่าวันนี้จะไปสนามบินยังไงก็ยังไม่รู้เลยอ่ะ 4 โมงก่าๆ ก็ต้องบอกลา Movie world สนุกมากๆ ชาตินี้พี่คงไม่ได้มาเหยียบน้องอีกแน่ๆ (เพราะว่าพี่จะไปเหยียบที่อื่นน่ะซิ โฮะๆๆๆๆ .... ดูมันพูด ขอให้ได้ไปจิงๆ เถอะ..สาธุ)

ไปถึง hostel เจ้ากรรมก็ไปเอาเป้ที่ฝากเอาไว้ ถามทางไปสนามบินจากพนักงาน หนอยยย มีหน้าบอกช้านว่า ไม่มีรถบัสเพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุด ส่วนรถบัสต้องจองรถล่วงหน้าหนึ่งวัน ไม่งั้นก็ต้องนั่ง Taxi ค่า Taxi ก็ประมาณ $40  แม่เจ้า!!!! ขนาดค่าที่พักต้องสองคนรวมกันเลยนะน่าน หนอย ฝันไปเถอะว่าจะได้เงินช้านนนน ก็เลยถามต่อเว่ย ไม่มีเลยเหรอรถบัสน่ะ ก็ยังมีหน้าเสนอจะโทรตาม Taxi ให้อยู่น่านแหละ แหม...ไม่เว่ย (จิงๆ ก็คือเงินแทบไม่เหลือแล้วน่ะ ถ้านั่ง Taxi ขากลับบ้านจากสนามบินคงได้เดินกันแน่ๆ) ในที่สุดคุณพนักงานก็ยอมบอกว่ามีรถบัสที่ป้ายกระโน้นนนนะ แต่ว่าไม่รับรองนะว่าจะมาป่าว เบ๋ย.. นิสัย... รู้อยู่ยังทำเล่นตัวไม่ยอมบอกกันเสยยย

แหม ค่ารถบัสแค่ $3.70 เองวุ่ย หนอย เกือบได้เสีย $40 แล้วมะล่ะ (นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....อย่านั่งแท๊กซี่นะเพื่อนๆ) แต่ว่าคุณรถนี่ขับวนอย่างแรง จิงๆ มันแค่ประมาณ 20 นาทีก็ถึงนะ แต่นี่ปาเข้าไปเป็นชั่วโมงอ่ะ กว่าจะถึงสนามบินเล่นเอาหัวใจจะวายตายกลัวตกเครื่องน่ะซิ แถมฝนก็เริ่มเทลงมาแล้วง่ะ

วันนี้โชคดีที่มีผู้โดยสารคนนั่งรถบัสคันเดียวกันไปสนามบินเหมือนกัน แล้วเจ๊แกเหมือนโทรตาม Shuttle bus ของสนามบินไว้แล้ว พอลงจากบัสธรรมดา shuttle ก็มารับทันที ได้ยินเค้าคุยกันนิดๆ ว่าจิงๆ สนามบินมีบริการรับส่งฟรีนะ แต่คนไม่ค่อยรู้เพราะว่า เค้าอยากได้เงินเราน่านเอง เหอะๆ



Boarding pass ของที่นี่ทำเอาชั้นประทับใจมากๆ เลย แหม มันไม่ได้ต่างอะไรกะใบเสร็จซื้อของเล้ยยยยย ก็รู้อ่ะนะว่าประเทศนี้เป็นประเทศที่สบายๆ ไม่ซีเรียส แต่นะ มันเกินไปหน่อยมะวะเนี่ย ทีแรกเห็นบัตรเติมเงินก็อึ้งไปครั้งแล้ว เหอะๆ...

วันนี้ฝนตก ต้องวิ่งตากฝนไปขึ้นเครื่องเว่ย พอก้นติดเบาะปุ๊บก็หลับทันที อ่าแต่ก่อนหลับจำได้ว่า เที่ยวบินนี้สยองมักๆ เลยง่ะ ก็มันฝนตกใช่ป่ะ พอเครื่องขึ้นมันก็กระตุกกระตุ๊กกระตุกอย่างแรง แอบกลัวว่าจะเกิดไรขึ้นป่าวว้า... แถมช่วงนี้ดู ไอ้สารคดีเครื่องบินตกบ่อยๆ ด้วยซิ แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดีค้า



(ประมวลภาพอาหารในการทัวร์ครั้งนี้ กินกันอย่างอดๆ อยากๆ มากๆ ค้า เหอะๆ)

ถึงสนามบินซิดนี่ย์ประมาณ 3 ทุ่มครึ่งก็ต่อรถไฟกลับบ้านกัน แหม... ไอ้รถไฟจากสนามบินนี่มันแพงชะมัดเว่ยปกติพี่นั่งชั่วโมงนึงมันก็ประมาณ $3-$4 แต่นี่กล้าดีไงวะตั้ง $10 แค่ 20 ก่านาทีอ่ะ หนอยยย กรอดดดด..........



จากภาพก็คือข้อมูลการเดินทางทั้งหมดของเราเองนะค้า ทั้งจากอินเตอร์เน็ต จากใบโฆษณาต่างๆ กลับมากระเป๋างี้หนักอึ้งไปด้วยเอกสารล้านแปด (ตามโฮสเทลหรือสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ จะมีไอ้โฆษณาเยอะมากๆ ไอ้ช้านก็โลถมากไง เจอของฟรีเป็นไม่ได้ พี่ขอจับยัสใส่กระเป๋าไว้ก่อนเลย...ที่เห็นนั้นแค่บางส่วน ในกระเป๋ายังเหลืออีกเยอะ เหอะๆ) มุมบนขวานั่นก็ตั๋วเครื่องบิน รถไฟ รถบัส (เออ ว่าไปครั้งนี้ ได้นั่งทั้งรถไฟ รถบัส เครื่องบิน เรือด้วยอีกตะหาก เหลืออะไรที่ไม่ได้นั่งเนี่ย)....นิดนึง แอบซื้อของติดมือฝากเจ้าของ... (อ่านะ ก็ไม่มีปัญญาซื้อฝากใครนี่นา ก็ฝากตัวเองนี่แหละ) นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....เดินทางไปไหน อย่าลืมแผนที่ สำคัญมากๆ นะค้า

การเดินทางของน้องหมูกะน้องแขนยาวก็จบลงเพียงเท่านี้นะค้า โอกาสหน้าถ้ามีโอกาสได้ไปผจญภัย (ภัยจิงๆ) ก็เอามาเล่ายาวๆ ใหม่นะค้า วันนี้ก็คงจบเท่านี้นะค้า


น้องต้าจู^^
รายงาน