Storythai

เพื่อนๆ เคยกลัวอะไรสุดชีวิตมะ เคยรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น แล้วก็กรี๊ดดดดดดด บ้านแตกมะ ช้านอ่ะ เจอมามะวานเลย สยองมากๆ นี่ขนาดผ่านไปกว่า 20 ชั่วโมง ความสยดสยองมันก็ยังไม่หาย   

เรื่องมันมีอยู่ว่ามะวานประมาณบ่ายโมง หลังจากช้านได้ลุกจากเตียง อาบน้ำแต่งตัว เตรียมออกไปหาไรกิน หิวมากกกกกก (มะวานนอนเยอะมากกก สงสัยรู้ว่าจะเจอเรื่องที่ต้องใช้พลังงานเยอะ เลยนอนเก็บชั่วโมง) ในขณะที่เปิดประตูหลังบ้าน แล้วก็กำลังบอกป้าว่าจะออกไปข้างนอก ไม่ถึงหนึ่งนาทีแค่น้านเอง แล้วช้านก็ปิดประตู...
ป้าบบบบบ....เอ๊ะ ทำไมมันปิดไม่ได้ 

อา สงสัยช่วงนี้ฝนตกบ่อยทำให้ประตูบวมน้ำ ไม่เป็นไร ปิดใหม่อีกที แรงกว่าเดิม

ป้าบบบบบ.... กรรม    ปิดไม่ได้อีก

รายกันเนี่ย ก็เลยแหงนขึ้นไปมองที่ขอบประตูด้านบน ว่ามีอะไรติดอยู่ป่าว


  ...   ...............

เจอเลยเพื่อนๆ มันคือ งูเขียว ตัวใหญ่มากกกกกก เกาะอยู่ที่ขอบประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

วิ่งเลยค่ะ วิ่งออกไปนอกรั้วบ้านเลยค่ะเพื่อนๆ

ป้ากะลุงก็ต๊กกะใจเกิดไรขึ้น วิ่งตามช้านนนมาเลย ช้านก็ตะโกนบอกไปว่า นังงูที่ประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!

(เพื่อนๆ ท่านใดที่มีปัญหากับประสาทหู วันนี้เพื่อนต้องอภัยเป็นอย่างมากนะคะ วันนี้เราจ้างตัวอิจฉาละครน้ำเน่ามาเองเลยค่ะ อาจจะเสียงอึกทึกไปนิดนะคะ ทนๆ หน่อยค่ะ เดี๋ยวก็จบแล้วค่ะ)

แล้วลุงก็มาจัดการ กำจัดนังงูโยนไปบ้านเพื่อนบ้านเป็นที่เรียบร้อย(ซวยเลยเพื่อนบ้านช้าน!!!) ช้านก็ยืนตัวสั่นอยู่ถนนหน้าบ้าน ห่างจากจุดเกิดเหตุไป 200 เมตรได้ 5 นาที ช้านก็รีบคว้าน้องเขียวออกนอกบ้านทันที

เกิดมาไม่เคยเจอกันใกล้ชนาดนี้มาก่อน นึกสภาพดูนะเพื่อนๆ ถ้ามันเกิดตกลงมาบนหัว บนตัว บนหน้าช้านล่ะ

ฆ่าฉาานนนน ฆ่าฉาานนนน ให้ตายดีก่าา

ไม่พอสำหรับมะวาน แค่นี้มันยังน้อยไป หลังจากออกไปหาไรกิน ระหว่างทางที่ขับน้องเขียวกลับบ้าน อีกไม่ถึง สามหลังจะถึงบ้านช้านอยู่แล้วเชียว มาเลยค่ะเพื่อนๆ นังงูอีกแล้ว ตัวใหญ่+ยาวกว่าเดิมอ่ะ กำลังเลื้อยตัดหน้ามอไซด์ช้านนนนน

แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า!!!!!

หยุดรถเลย อยากจะกรี๊ดดดดด ให้โลกระเบิด แต่ด้วยหนังหน้าอันบอบบางก็เลยได้แต่อุทาน แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า

รอ รอ รอ ให้คุณเธอพาตัวยาวๆ เกือบสองเมตรได้ผ่านข้ามถนนไปโดยปลอดภัย แล้วช้านถึงบึ่งรถสุดชีวิตกลับบ้านไป

ถึงบ้านไปนังงูไม่อยู่แต่ความรู้สึกช้านกะน้องประตูได้เปลี่ยนไปแล้ว จะเข้าจะออกประตูทีไรต้องวิ่งสุดชีวิตปิดตาทุกที   แล้วก็ไอ้ลูกบิดอ่ะ เหอะๆ อย่าหวังว่าพี่จะไปจับอีก ไม่รู้ว่าทำไมมันหลอนขนาดนี้ก็ไม่รุ้เหมือนกัน รู้แต่ว่าสยองมากๆ คิดถึงเมื่อไหร่ก็ทำเอาตัวสั่นขนลุก วันนี้ก็มาเล่าในไดอารี่จะได้ไม่ต้องเล่าหลายรอบให้เพื่อนๆ ฟัง จะได้ไม่คิดถึงมันวันละหลายๆ ครั้งยังไงล่ะ

เจอมาสองเหตุการณ์นี่ก็ยังไม่พอนะคะ ขนาดนอนหลับช้านนนก็ยังฝันถึง แต่ทีนี้ไม่ได้มาโชว์ทีละตัวนะคะ แม่เจ้าในฝันมันมาเป็นสิบ!!!!

แล้วคิดดูว่าช้านจะสยองขนาดไหน ทั้งคืนเลยเพื่อนๆ สู้รบกะน้องงูทั้งคืน แต่ไม่ได้สู้เองนะ ทั้งพี่ทั้งน้องทั้งแม่ มาช่วยกันฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ถึงกระนั้นก็ทำเอาช้านสะดุ้งตื่นทั้งคืน ฮือๆๆๆ

เรื่องราวทั้งหมดก็จบลงด้วยประการฉะนี้ ตอนนี้ก็ยังสยองไม่หายยย

จ้ากกว่าเป็นไรกะช้านนักหนา ชอบโผล่มาให้ช้านเห็นจิงจิ๊งงงงง 

ก็บอกแล้วงายย ว่าช้านนนนเกลียดดดดดแกกกกกกกกกกกกกกกกกก

สิ้นสุดกันที ไม่ว่าชาตินี้ ชาติไหน เท่านี้ก็สาแก่ใจ ทราบซึ้งทรวงในอกตรม~

น้องต้าจู^^
รายงาน

เพื่อนๆ เคยกลัวอะไรสุดชีวิตมะ เคยรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น แล้วก็กรี๊ดดดดดดด บ้านแตกมะ ช้านอ่ะ เจอมามะวานเลย สยองมากๆ นี่ขนาดผ่านไปกว่า 20 ชั่วโมง ความสยดสยองมันก็ยังไม่หาย   

เรื่องมันมีอยู่ว่ามะวานประมาณบ่ายโมง หลังจากช้านได้ลุกจากเตียง อาบน้ำแต่งตัว เตรียมออกไปหาไรกิน หิวมากกกกกก (มะวานนอนเยอะมากกก สงสัยรู้ว่าจะเจอเรื่องที่ต้องใช้พลังงานเยอะ เลยนอนเก็บชั่วโมง) ในขณะที่เปิดประตูหลังบ้าน แล้วก็กำลังบอกป้าว่าจะออกไปข้างนอก ไม่ถึงหนึ่งนาทีแค่น้านเอง แล้วช้านก็ปิดประตู...
ป้าบบบบบ....เอ๊ะ ทำไมมันปิดไม่ได้ 

อา สงสัยช่วงนี้ฝนตกบ่อยทำให้ประตูบวมน้ำ ไม่เป็นไร ปิดใหม่อีกที แรงกว่าเดิม

ป้าบบบบบ.... กรรม    ปิดไม่ได้อีก

รายกันเนี่ย ก็เลยแหงนขึ้นไปมองที่ขอบประตูด้านบน ว่ามีอะไรติดอยู่ป่าว


  ...   ...............

เจอเลยเพื่อนๆ มันคือ งูเขียว ตัวใหญ่มากกกกกก เกาะอยู่ที่ขอบประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

วิ่งเลยค่ะ วิ่งออกไปนอกรั้วบ้านเลยค่ะเพื่อนๆ

ป้ากะลุงก็ต๊กกะใจเกิดไรขึ้น วิ่งตามช้านนนมาเลย ช้านก็ตะโกนบอกไปว่า นังงูที่ประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!

(เพื่อนๆ ท่านใดที่มีปัญหากับประสาทหู วันนี้เพื่อนต้องอภัยเป็นอย่างมากนะคะ วันนี้เราจ้างตัวอิจฉาละครน้ำเน่ามาเองเลยค่ะ อาจจะเสียงอึกทึกไปนิดนะคะ ทนๆ หน่อยค่ะ เดี๋ยวก็จบแล้วค่ะ)

แล้วลุงก็มาจัดการ กำจัดนังงูโยนไปบ้านเพื่อนบ้านเป็นที่เรียบร้อย(ซวยเลยเพื่อนบ้านช้าน!!!) ช้านก็ยืนตัวสั่นอยู่ถนนหน้าบ้าน ห่างจากจุดเกิดเหตุไป 200 เมตรได้ 5 นาที ช้านก็รีบคว้าน้องเขียวออกนอกบ้านทันที

เกิดมาไม่เคยเจอกันใกล้ชนาดนี้มาก่อน นึกสภาพดูนะเพื่อนๆ ถ้ามันเกิดตกลงมาบนหัว บนตัว บนหน้าช้านล่ะ

ฆ่าฉาานนนน ฆ่าฉาานนนน ให้ตายดีก่าา

ไม่พอสำหรับมะวาน แค่นี้มันยังน้อยไป หลังจากออกไปหาไรกิน ระหว่างทางที่ขับน้องเขียวกลับบ้าน อีกไม่ถึง สามหลังจะถึงบ้านช้านอยู่แล้วเชียว มาเลยค่ะเพื่อนๆ นังงูอีกแล้ว ตัวใหญ่+ยาวกว่าเดิมอ่ะ กำลังเลื้อยตัดหน้ามอไซด์ช้านนนนน

แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า!!!!!

หยุดรถเลย อยากจะกรี๊ดดดดด ให้โลกระเบิด แต่ด้วยหนังหน้าอันบอบบางก็เลยได้แต่อุทาน แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า

รอ รอ รอ ให้คุณเธอพาตัวยาวๆ เกือบสองเมตรได้ผ่านข้ามถนนไปโดยปลอดภัย แล้วช้านถึงบึ่งรถสุดชีวิตกลับบ้านไป

ถึงบ้านไปนังงูไม่อยู่แต่ความรู้สึกช้านกะน้องประตูได้เปลี่ยนไปแล้ว จะเข้าจะออกประตูทีไรต้องวิ่งสุดชีวิตปิดตาทุกที   แล้วก็ไอ้ลูกบิดอ่ะ เหอะๆ อย่าหวังว่าพี่จะไปจับอีก ไม่รู้ว่าทำไมมันหลอนขนาดนี้ก็ไม่รุ้เหมือนกัน รู้แต่ว่าสยองมากๆ คิดถึงเมื่อไหร่ก็ทำเอาตัวสั่นขนลุก วันนี้ก็มาเล่าในไดอารี่จะได้ไม่ต้องเล่าหลายรอบให้เพื่อนๆ ฟัง จะได้ไม่คิดถึงมันวันละหลายๆ ครั้งยังไงล่ะ

เจอมาสองเหตุการณ์นี่ก็ยังไม่พอนะคะ ขนาดนอนหลับช้านนนก็ยังฝันถึง แต่ทีนี้ไม่ได้มาโชว์ทีละตัวนะคะ แม่เจ้าในฝันมันมาเป็นสิบ!!!!

แล้วคิดดูว่าช้านจะสยองขนาดไหน ทั้งคืนเลยเพื่อนๆ สู้รบกะน้องงูทั้งคืน แต่ไม่ได้สู้เองนะ ทั้งพี่ทั้งน้องทั้งแม่ มาช่วยกันฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ถึงกระนั้นก็ทำเอาช้านสะดุ้งตื่นทั้งคืน ฮือๆๆๆ

เรื่องราวทั้งหมดก็จบลงด้วยประการฉะนี้ ตอนนี้ก็ยังสยองไม่หายยย

จ้ากกว่าเป็นไรกะช้านนักหนา ชอบโผล่มาให้ช้านเห็นจิงจิ๊งงงงง 

ก็บอกแล้วงายย ว่าช้านนนนเกลียดดดดดแกกกกกกกกกกกกกกกกกก

สิ้นสุดกันที ไม่ว่าชาตินี้ ชาติไหน เท่านี้ก็สาแก่ใจ ทราบซึ้งทรวงในอกตรม~

น้องต้าจู^^
รายงาน

วันนี้เอาน้องห้องนอนมาอวดโฉม(เน่าๆ) อีกแล้วค้า หลังจากได้เปิดตัวต่อหน้าสาธารณชนไปเมื่อเกือบ 3 ปีได้ (ป้าดดดด นานมมากกกกก : และไดอารี่เปิดตัวน้องห้องนอนก็เจ๊งไปแล้ว แฮ่ๆ)

ที่เห็น on blur น่านก็เป็นสภาพก่อนที่จะมีการปัดกวาดเช็ดถูนะค้า ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้เจ้าของห้องมันนอนไปได้ยังไง รกมากกกกกกกกกก หาที่เดินไม่ได้เลย แต่สภาพของภาพหลังนี่อยู่ได้ ไม่ถึงสองวัน ตอนนี้ก็กลับร่างเก่าเป็นภาพ on blur อีกแล้วค้า ใครเก็บห้องเก่งๆ มาช่วยพี่เก็บซ้ากกวันซิค้า
Someone help, help me, help me plzzz~~~



แล้วที่เห็นในภาพน่านก็ไม่ใช่ปลาทองแต่อย่างใด เพราะว่าน้องคือ ไอ้ตัวน่ารัก ที่อ้าปากพร้อมงาบเศษกระดาษจากอีพี่ นี่ก่าจะทำเสร็จก็ใช้เวลาในการทำ 2 วันเต็มๆ แต่พอทำเสร็จออกมาได้หน้าตาดีอย่างงี้อีพี่ก็หายเหนื่อยไปเลย น่าร้ากกกกก



และด้วยพลังอันเหลือเฟือ และเวลาอันว่างจัด ทำให้อีพี่น่ากัวได้นำเสนอผลงานชิ้นใหม่ต่อสายตาของชาวโลก แต่ไอ้น้องตัวนี้เป็น BabiE^^ monster No.2 ดังนั้นจึงมีการกลายร่างและการใช้งานเล็กน้อย จากน้อง No.1 กินแค่เศษขยะ แต่น้องนังชมพูตัวนี้ไม่กินขยะ แต่กินความ "รัก" แทน บู๊ยยย~~~



แหม ก็ดูตาแป๋ว แอ๊บแบ๊วซะขนาดน้านใครมันจะกล้าทิ้งขยะลงปากน้องได้ลงล่ะค้า โฮะๆๆๆๆ ทำยังไม่ทันเสร็จ สียังไม่ทันแห้ง น้องเขียวก็รีบยกปากใหญ่ๆ มาอ้าโชว์แข่งน้องชมพู อิๆ

ตอนนี้น้องนังชมพูก็โดนอีพี่น่ากัวส่งออกไปยังบ้าน "เจ๊กระต่าย หมายทุเรียน(ข้างบ้าน)" เป็นที่เรียบร้อยแล้วค้า

ถัดมาที่เห็นนี่ก็เรียกว่า.. ไหมพรม เข็ม และน้องหมีโคอาล่าค้า นี่ก็เป็นไหมพรมไฮโซ (ไม่ไฮโซได้ไง เจ้าของเค้าออกจะไฮโซ) หนึ่งม้วนนิดหน่อย (ก็อีกม้วนสีเหลืองๆ มันใช้นิดเดียวอ่ะ) ที่ใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งวันผ่านไปทำให้อีพี่ได้น้องกระเป๋าไฮโซมาหนึ่งใบน่ะซิ นี่ก็ไปตีหัวน้องโคอาล่าให้มาเป็น presenter ให้



นอกจากความไฮโซภายนอกกระเป๋าแล้ว ด้านในเรายังได้นำผ้าไหมอย่างงามมา...เอ เค้าเรียกว่าอะไรอ่ะ เย็บติดเหรอ เออ อะไรสักอย่าง เอาเป็นว่า ด้านในกระเป๋ามีผ้าไหมสีชมพูที่มีการปักยี่ห้อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้แล้ว โฮะๆๆ ให้มันรู้ซะมั่งว่าของใครเป็นของใคร ใบนี้มีใบเดียวในโลกค้า โฮะๆๆๆ



จิงๆ วันนี้กะว่าจะมาแนะนำผู้ชายในสต๊อกซะหน่อย แต่ท่าว่าจะไม่เข้ากะหัวข้อเท่าไหร่ เอ๊ะ หรือว่าจะมาแนะนำดีนะ ไปนอนคิดก่อนดีก่า อิๆ

น้องต้าจู^^
รายงาน

เพื่อนๆ เคยกลัวอะไรสุดชีวิตมะ เคยรู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น แล้วก็กรี๊ดดดดดดด บ้านแตกมะ ช้านอ่ะ เจอมามะวานเลย สยองมากๆ นี่ขนาดผ่านไปกว่า 20 ชั่วโมง ความสยดสยองมันก็ยังไม่หาย   

เรื่องมันมีอยู่ว่ามะวานประมาณบ่ายโมง หลังจากช้านได้ลุกจากเตียง อาบน้ำแต่งตัว เตรียมออกไปหาไรกิน หิวมากกกกกก (มะวานนอนเยอะมากกก สงสัยรู้ว่าจะเจอเรื่องที่ต้องใช้พลังงานเยอะ เลยนอนเก็บชั่วโมง) ในขณะที่เปิดประตูหลังบ้าน แล้วก็กำลังบอกป้าว่าจะออกไปข้างนอก ไม่ถึงหนึ่งนาทีแค่น้านเอง แล้วช้านก็ปิดประตู...
ป้าบบบบบ....เอ๊ะ ทำไมมันปิดไม่ได้ 

อา สงสัยช่วงนี้ฝนตกบ่อยทำให้ประตูบวมน้ำ ไม่เป็นไร ปิดใหม่อีกที แรงกว่าเดิม

ป้าบบบบบ.... กรรม    ปิดไม่ได้อีก

รายกันเนี่ย ก็เลยแหงนขึ้นไปมองที่ขอบประตูด้านบน ว่ามีอะไรติดอยู่ป่าว


  ...   ...............

เจอเลยเพื่อนๆ มันคือ งูเขียว ตัวใหญ่มากกกกกก เกาะอยู่ที่ขอบประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

วิ่งเลยค่ะ วิ่งออกไปนอกรั้วบ้านเลยค่ะเพื่อนๆ

ป้ากะลุงก็ต๊กกะใจเกิดไรขึ้น วิ่งตามช้านนนมาเลย ช้านก็ตะโกนบอกไปว่า นังงูที่ประตู



กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!

(เพื่อนๆ ท่านใดที่มีปัญหากับประสาทหู วันนี้เพื่อนต้องอภัยเป็นอย่างมากนะคะ วันนี้เราจ้างตัวอิจฉาละครน้ำเน่ามาเองเลยค่ะ อาจจะเสียงอึกทึกไปนิดนะคะ ทนๆ หน่อยค่ะ เดี๋ยวก็จบแล้วค่ะ)

แล้วลุงก็มาจัดการ กำจัดนังงูโยนไปบ้านเพื่อนบ้านเป็นที่เรียบร้อย(ซวยเลยเพื่อนบ้านช้าน!!!) ช้านก็ยืนตัวสั่นอยู่ถนนหน้าบ้าน ห่างจากจุดเกิดเหตุไป 200 เมตรได้ 5 นาที ช้านก็รีบคว้าน้องเขียวออกนอกบ้านทันที

เกิดมาไม่เคยเจอกันใกล้ชนาดนี้มาก่อน นึกสภาพดูนะเพื่อนๆ ถ้ามันเกิดตกลงมาบนหัว บนตัว บนหน้าช้านล่ะ

ฆ่าฉาานนนน ฆ่าฉาานนนน ให้ตายดีก่าา

ไม่พอสำหรับมะวาน แค่นี้มันยังน้อยไป หลังจากออกไปหาไรกิน ระหว่างทางที่ขับน้องเขียวกลับบ้าน อีกไม่ถึง สามหลังจะถึงบ้านช้านอยู่แล้วเชียว มาเลยค่ะเพื่อนๆ นังงูอีกแล้ว ตัวใหญ่+ยาวกว่าเดิมอ่ะ กำลังเลื้อยตัดหน้ามอไซด์ช้านนนนน

แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า!!!!!

หยุดรถเลย อยากจะกรี๊ดดดดด ให้โลกระเบิด แต่ด้วยหนังหน้าอันบอบบางก็เลยได้แต่อุทาน แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า

รอ รอ รอ ให้คุณเธอพาตัวยาวๆ เกือบสองเมตรได้ผ่านข้ามถนนไปโดยปลอดภัย แล้วช้านถึงบึ่งรถสุดชีวิตกลับบ้านไป

ถึงบ้านไปนังงูไม่อยู่แต่ความรู้สึกช้านกะน้องประตูได้เปลี่ยนไปแล้ว จะเข้าจะออกประตูทีไรต้องวิ่งสุดชีวิตปิดตาทุกที   แล้วก็ไอ้ลูกบิดอ่ะ เหอะๆ อย่าหวังว่าพี่จะไปจับอีก ไม่รู้ว่าทำไมมันหลอนขนาดนี้ก็ไม่รุ้เหมือนกัน รู้แต่ว่าสยองมากๆ คิดถึงเมื่อไหร่ก็ทำเอาตัวสั่นขนลุก วันนี้ก็มาเล่าในไดอารี่จะได้ไม่ต้องเล่าหลายรอบให้เพื่อนๆ ฟัง จะได้ไม่คิดถึงมันวันละหลายๆ ครั้งยังไงล่ะ

เจอมาสองเหตุการณ์นี่ก็ยังไม่พอนะคะ ขนาดนอนหลับช้านนนก็ยังฝันถึง แต่ทีนี้ไม่ได้มาโชว์ทีละตัวนะคะ แม่เจ้าในฝันมันมาเป็นสิบ!!!!

แล้วคิดดูว่าช้านจะสยองขนาดไหน ทั้งคืนเลยเพื่อนๆ สู้รบกะน้องงูทั้งคืน แต่ไม่ได้สู้เองนะ ทั้งพี่ทั้งน้องทั้งแม่ มาช่วยกันฆ่ามานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ถึงกระนั้นก็ทำเอาช้านสะดุ้งตื่นทั้งคืน ฮือๆๆๆ

เรื่องราวทั้งหมดก็จบลงด้วยประการฉะนี้ ตอนนี้ก็ยังสยองไม่หายยย

จ้ากกว่าเป็นไรกะช้านนักหนา ชอบโผล่มาให้ช้านเห็นจิงจิ๊งงงงง 

ก็บอกแล้วงายย ว่าช้านนนนเกลียดดดดดแกกกกกกกกกกกกกกกกกก

สิ้นสุดกันที ไม่ว่าชาตินี้ ชาติไหน เท่านี้ก็สาแก่ใจ ทราบซึ้งทรวงในอกตรม~

น้องต้าจู^^
รายงาน

วันนี้เอาน้องห้องนอนมาอวดโฉม(เน่าๆ) อีกแล้วค้า หลังจากได้เปิดตัวต่อหน้าสาธารณชนไปเมื่อเกือบ 3 ปีได้ (ป้าดดดด นานมมากกกกก : และไดอารี่เปิดตัวน้องห้องนอนก็เจ๊งไปแล้ว แฮ่ๆ)

ที่เห็น on blur น่านก็เป็นสภาพก่อนที่จะมีการปัดกวาดเช็ดถูนะค้า ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้เจ้าของห้องมันนอนไปได้ยังไง รกมากกกกกกกกกก หาที่เดินไม่ได้เลย แต่สภาพของภาพหลังนี่อยู่ได้ ไม่ถึงสองวัน ตอนนี้ก็กลับร่างเก่าเป็นภาพ on blur อีกแล้วค้า ใครเก็บห้องเก่งๆ มาช่วยพี่เก็บซ้ากกวันซิค้า
Someone help, help me, help me plzzz~~~



แล้วที่เห็นในภาพน่านก็ไม่ใช่ปลาทองแต่อย่างใด เพราะว่าน้องคือ ไอ้ตัวน่ารัก ที่อ้าปากพร้อมงาบเศษกระดาษจากอีพี่ นี่ก่าจะทำเสร็จก็ใช้เวลาในการทำ 2 วันเต็มๆ แต่พอทำเสร็จออกมาได้หน้าตาดีอย่างงี้อีพี่ก็หายเหนื่อยไปเลย น่าร้ากกกกก



และด้วยพลังอันเหลือเฟือ และเวลาอันว่างจัด ทำให้อีพี่น่ากัวได้นำเสนอผลงานชิ้นใหม่ต่อสายตาของชาวโลก แต่ไอ้น้องตัวนี้เป็น BabiE^^ monster No.2 ดังนั้นจึงมีการกลายร่างและการใช้งานเล็กน้อย จากน้อง No.1 กินแค่เศษขยะ แต่น้องนังชมพูตัวนี้ไม่กินขยะ แต่กินความ "รัก" แทน บู๊ยยย~~~



แหม ก็ดูตาแป๋ว แอ๊บแบ๊วซะขนาดน้านใครมันจะกล้าทิ้งขยะลงปากน้องได้ลงล่ะค้า โฮะๆๆๆๆ ทำยังไม่ทันเสร็จ สียังไม่ทันแห้ง น้องเขียวก็รีบยกปากใหญ่ๆ มาอ้าโชว์แข่งน้องชมพู อิๆ

ตอนนี้น้องนังชมพูก็โดนอีพี่น่ากัวส่งออกไปยังบ้าน "เจ๊กระต่าย หมายทุเรียน(ข้างบ้าน)" เป็นที่เรียบร้อยแล้วค้า

ถัดมาที่เห็นนี่ก็เรียกว่า.. ไหมพรม เข็ม และน้องหมีโคอาล่าค้า นี่ก็เป็นไหมพรมไฮโซ (ไม่ไฮโซได้ไง เจ้าของเค้าออกจะไฮโซ) หนึ่งม้วนนิดหน่อย (ก็อีกม้วนสีเหลืองๆ มันใช้นิดเดียวอ่ะ) ที่ใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งวันผ่านไปทำให้อีพี่ได้น้องกระเป๋าไฮโซมาหนึ่งใบน่ะซิ นี่ก็ไปตีหัวน้องโคอาล่าให้มาเป็น presenter ให้



นอกจากความไฮโซภายนอกกระเป๋าแล้ว ด้านในเรายังได้นำผ้าไหมอย่างงามมา...เอ เค้าเรียกว่าอะไรอ่ะ เย็บติดเหรอ เออ อะไรสักอย่าง เอาเป็นว่า ด้านในกระเป๋ามีผ้าไหมสีชมพูที่มีการปักยี่ห้อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้แล้ว โฮะๆๆ ให้มันรู้ซะมั่งว่าของใครเป็นของใคร ใบนี้มีใบเดียวในโลกค้า โฮะๆๆๆ



จิงๆ วันนี้กะว่าจะมาแนะนำผู้ชายในสต๊อกซะหน่อย แต่ท่าว่าจะไม่เข้ากะหัวข้อเท่าไหร่ เอ๊ะ หรือว่าจะมาแนะนำดีนะ ไปนอนคิดก่อนดีก่า อิๆ

น้องต้าจู^^
รายงาน

เห็นว่างๆ อย่างงี้ใครจะรู้ว่า ว่าที่นักศึกษาอย่างช้านวันๆ แสนนจะยุ่ง ทั้งงานราษฎร์  งานหลวง เด๋วพี่จะเล่าให้ฟังว่า วันๆ พี่ทำไรมั่ง

เริ่มจาก ศิราณี จำเป็น
คงเป็นเพราะว่าหน้าตาที่แสนจะดูดีมีชาติตระกูล ทำให้ใครต่อใครคิด(ไปเอง) ว่าอย่างช้านนี่ประสบการณ์ความรัก การครองคู่สูงแน่ๆ ทำให้วันๆ สายโทสับแทบไหม้เพราะฟังเรื่องราวความรักจากทุกมุมโลก (จากทุกมุมโลกจิงๆ ไม่เชื่อรอฟัง)

เริ่มที่เช้าๆ ก็จะมีโทสับจากแดนลุงแซม มาปรึกษาปัญหาเรื่อง...มีคนแอบชอบช้านป่ะวะ (อืม แล้วช้านจะว่าไงดีวะเนี่ย)

ตกบ่าย ก็มีเรื่อง ความรักที่ลงตัวเกือบที่สุดละ แต่ระยะทางเป็นอุปสรรค ของเจ๊คนสนิทแถวบ้าน (no comment ค่ะ น้องฟังอย่างเดียวค่ะพี่)

ตกเย็น ก็มีเรื่องความรักหนักๆ ปัญหาในครอบครัวจากแดนจิงโจ้ (แม่เจ้า ทะเลาะกันทีช้านหัวใจจะวาย)

ตกดึก ก็มีเรื่องความรักที่ ... จะให้คำจำกัดความว่าไงดี ... หวานหยด เข้มข้น สุดมันส์ แก ช้านเลิกกะมันแน่ๆ ครั้งนี้จิงๆ อีกสองวันถัดมา แก มันน่ะไม่สวยหรอกนะ แต่มันน่ารักมากๆ ช้านทิ้งมันไม่ลง - -"  (แล้วแกมาพูดทำไมว่าจะเลิก ทำให้ช้านต้องเปลืองน้ำลายไปตั้งเยอะน่ะ)

แหม เพื่อนๆ ก็เห็นเพื่อนเป็นผู้เชี่ยวชาญไปได้ รู้มั้งม้ายย ว่าหน้าตาดีอย่างช้านเนี่ย ไม่เคยมีแฟนโว้ยยย

*เพื่อนก็ขออภัยไปยังคนใดที่เพือ่นได้กล่าวถึง ณ ที่นี้ไว้ด้วยนา ไม่ได้มาแฉ แต่แค่มาเล่าสู่กันฟัง แฮ่ๆ*

บทบาทถัดมา

เพื่อนๆ อาจจะไม่รู้ว่าช่วงตั้งแต่ เมษาเป็นต้นมาช้านได้แปลงร่างเป็น ... พี่เลี้ยงเด็ก โฮะๆๆๆ (จิงๆ ไม่เห้นต้องแปลงร่าง หล่อนก็เป็นพี่เลี้ยงเด็กแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นา) แต่มิใช่พี่เลี้ยงเด็กธรรมดา เพราะคนไม่ธรรมดาอย่างช้าน จะทำอะไรธรรมดาๆ ได้เช่นไร ดังนั้นก็เลยเป็นอภิมหาพี่เลี้ยงเด็ก

เช้า เก้าโมง เด็กๆ ก็จะมาที่บ้านพี่นะคะ พี่ก็ต้อนรับขับสู้ด้วยอาหารการกินนิดหน่อย แล้วเราก็เริ่มเรียนภาษาอังกฤษกัน ในเดือนแรกมีเด็กทั้งหมด 5 คน ประกอบไปด้วย น้องคุณแม่ขา (11 ขวบลูกของลูกพี่ลูกน้องช้านเอง) น้องคุณลูกขา (7 ขวบ ลูกของลูกพี่ลูกน้องอีกคน แม่มันเรียกช้านว่าพี่ มันก็เรียกช้านว่าพี่เหมือนกัน) น้องจำปา (ฉายามาจากเพลงรักริมฝั่งโขง 10 ขวบ ลูกหมอยา) น้องหนูหิ่น (อินเตอร์ 9 ขวบ ลูกแพดแผนไทย) น้องตัวกันบูด (9 ขวบ กินทุกอย่างที่ขวางหน้า ลูกพะ-ยา) บางวันก็จะมีไอ้ตัวยุ่ง(5 ขวบ) น้องชายน้องจำปามาร่วมแจม นึกสภาพดูซิคะว่า บ้านพี่น้องหมูยักษ์จะยุ่งวุ่นวายขนาดไหน

เช้าๆ เราก็เรียน เขียน อ่าน ABC กัน ตกบ่ายหลังอาหารเที่ยงสุดไฮโซจากฝีมือพี่น้องหมู เราก็วาดรูประบายสี ไม่ก็ประดิษฐ์สิ่งของจากเศษขยะ สนุกค้า สนุกกันทุกกวัน ตกบ่ายๆ เราก็หาอาหารว่างตามฤดูกาล ยำมะม่วง ตำมะยม ทอดมันฝรั่ง เงาะ ทุเรียน มังคุด ไอติม กินกันถ้วนหน้า  อ้วนท้วนสมบูรณ์ วันไหนอากาสดีตกเย็นเราก็ไปว่ายน้ำกัน อีพี่ก็เลยเป็นทั้งครูสอนภาษา พี่เลี้ยง คนขับรถ แม่ครัว ช่างทำผม เพื่อนเล่น โอ้โห จ่ายหนึ่งได้มาครบทุกกกกกกกอย่างเชียว ดูซิ ผู้หญิงอารายยยย ช่างสามารถไปซะทุกเรื่อง โฮะๆๆๆๆ (ยกเว้น หาแฟน - -")

หนึ่งเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก ไอ้น้องก็ยังไม่เปิดเทอม แม่ๆ ของน้องๆ ก็เลยวานให้พี่ดูน้องๆ ต่อ แต่เดือนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลง น้องคุณแม่ขา กะคุณลูกขา ต้องจรรีไปรับใช้ชาติ น้องตัวกันบูดเกิดโรคสันหลังยาวรับประทาน เหลือน้องจำปากะน้องหนูหิ่น ก็มีสมาชิกใหม่มาเพิ่ม คือน้องศิลปะ (9 ขวบ เด็กชายคนแรกของเรา ไม่นับไอ้ตัวยุ่ง) กะน้อง นางงาม (7 ขวบ น้องสาวน้องศิลปะ แต่ทำตัวยังกะแม่พี่ชาย) มาร่วมแจม สนุกกันใหญ่ วันๆ ได้ยินแต่เสียง แว๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่กี่วันถัดมาเราก็ได้สมาชิกใหม่อีกสองคน เป็นลูกอาช้านเอง ไอ้น้องนังชมพู (11) กะไอ้น้องช่อง2  (10 ขวบ วันๆ ดูแต่การ์ตูน disney ช่อง 2) ไอ้สองพี่น้องมีพลังในการทำลายล้าง (อาหารไม่ว่าอร่อยหรือไม่อร่อย) สูงมากกกกกกกกกกกกกก  วันๆ กินทั้งช้างทั้งม้า ก็ไม่อิ่ม  มา live in อยุ่กะช้านเลย แถมมายึดห้องนอนช้านอีก ทำให้ช้านต้องระหกระเหินไปนอนชั้นล่าง  กระซิก กระซิก (T-T)

ไงล่ะ คนเยอะเรื่องก็แยะ ปัญหาสำคัญคือ ไอ้น้องช่อง 2 ดันอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ ไรกันจะขึ้น  ป.4 แล้วหนังสือหนังหาไม่ได้ซ้ากกกะตัว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พี่จะบ้าตายยยยยยยยยยยยยยย

อีพี่กลุ้มมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มารู้ทีหลังว่าน้องสายตาสั้น และเป็นโรคสมาธิสั้น แย่เลยทีนี้ทำไงดีล่ะ วันๆก็เลยต้องทุ่มเทพลังชีวิตเต็มที่ ตกเย็นตั้งมานั่งเข็นกันอ่านหนังสือ โอยย จะกินกันตายยยยยย ไอ้น้องก็ขี้เกียจจจจจจจจจจจจ ไอ้พี่ก็ดุมากกกกกกกกกกกก วันๆ ต้องนั่งเตรียมแบบฝึกหัดให้เด็กๆ คนอื่นๆ แล้วก็ต้องมานั่งเข็นไอ้น้องช่อง 2 อีก ฮือๆ

ด้วยประการทั้งปวงที่ได้เล่ามาทำให้วันๆ ชีวิตพี่อุทิศให้กับมวลชนอย่างแรง กว่าวันนึงๆ จะผ่านไปได้ ก็ทำเอาเหนื่อยกาย เหนื่อยใจ (แต่เหนื่อยที่สุดคงเป็นปาก) แต่ไม่เป็นไรพี่ร้ากกกเด็กค้า เพื่อเด็กๆ พี่ทำได้ค้า (ใครจะเป็นสปอนเซอร์ส่งประกวดนางงามรีบบบติดต่อมาล่ะ ช่วงนี้ช้านยังว่าง อิๆ)

และแล้วเวลาก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก เด็กๆ ก็กลับบ้าน ไปโรงเรียน อีพี่ก็กลับมาเป็นดาราขาแชทดังเดิม โฮะๆๆๆ เพื่อนๆ เห็นช้าน online ก็เข้ามาทักทายได้น้า โฮะๆๆๆๆ

(อัพสุดๆ ตอนนี้เป็นหวัด ไอค๊อก ไอแค๊ก ทำให้เสียงหาย ช่วงนี้อาจจะไม่ได้ยินเสียงสวยๆ ของเพื่อนทางโทสับก็ต้องขออภัยไว้ด้วยน้า)


น้องต้าจู^^
รายงาน

ปล. รูปยังไม่มีเพราะว่า...port usb เจ๊ง เอารูปลงเครื่องไม่ได้อ่ะ