Storythai

สวัสดีเจ้าค้า หายหน้าไปเกือบ 3 เดือนในที่สุดก็ได้ฤกษ์งามยามดีน้องหมูยักษ์กลับมาแล้วเล่าเรื่องราวชีวิตน้อยๆ บนโลกใบใหญ่ๆ อีกแล้วค้า

เอ ก่อนอื่นต้องมาท้าวความก่อนป่ะน้าว่าตอนนี้ชีวิตน้อยๆ ของช้านกำลังอยู่ส่วนไหนของโลก เอ๊ะ ไม่ดีก่า ก็เหมือนที่เคยประกาศให้โลกรู้ไปแล้วว่าตอนนี้กลับมาเป็นนักศึกษาแบกเป้อีกครั้ง โฮะๆๆๆ (แบกจิงๆ นะ ไม่ได้โม้ โตขนาดนี้แบกเป้ตะลอนๆ แถมใบใหญ่มักๆ หนักมักๆ ขนาดกระเป๋าแปรผันตรงกะน้ำหนักเจ้าของ โฮะๆๆๆ)

อา น่านแหละๆ เอาเป็นว่ารุ้กันว่าพี่ทำไรน้า ก็ชีวิตตอนนี้ก็เหมือนเดิมค้า หน้าตาดี มิมีแฟน เหมือนเดิม โฮะๆๆๆ นอกจากเรียนหนังสือแล้วนะค้า ยังมีเงินใช้ด้วยล่ะเพื่อนๆ ไสยศาสตร์มีจริง หน้าอย่างงี้มีปัญญาได้เป็น TA กะชาวบ้านเค้าเสยยย บู๊ยยยยยยยย ตอนนี้ก็เลย ทั้งเรียนทั้งทำงานหาเงินไปเที่ยวเมืองนอก โฮะๆๆๆๆ (เงินเดือน 4k ริจะไปเที่ยวเมืองนอกเสยยย) ส่วนเพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกันก็ฮามากกกกกกกกกก ฮาสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ วันหลังจะมาเผาเพื่อนๆ ให้ฟังละกัน วันนี้มีเรื่องสามล้านแปดแสนเรื่องต้องมาเล่าสู่กันฟัง

อ๊ะๆ ก่อนอื่นขออวยพรวันเกิดให้น้องเน่า อูยยยมะช่ายยยยย น้องซาร่าพาราเซตามอลก่อนนะค้า

Sorry,I didnt call you on ur birthday. But, i made this specialcurry for you!!!



จานที่เห็นน่าน พี่ต้าก็ขอมอบให้น้องซาร่านะค้า น้องคงไม่ได้กินนานแล้ว เพราะพี่มะอยุ่ทำให้กิน ที่เห็นน่านเค้าก้เรียกว่าแกงเผ็ดเป็ดย่างเจ้าค้าเพื่อนๆ เพื่อนขอบรรยายสรรคุณของอาหารหน้าตาดีจานนี้นะค้า

เรื่องของเรื่องเกิดที่คุณเพือ่นบ้านป้าแก่ๆ เหล่เด็กข้างบ้านกระโดดข้ามรั้วมาบอกว่า วันนี้เด็กข้างบ้านที่ป้าแกแอบเหล่เอาเป็ดย่างขึ้นชื่อของโคราชมาให้ แต่ว่าป้าแกไม่นิยมกินเป็ดย่าง ก็เลยส่งโยนมาที่บ้านสาวโสดทันที ไอ้ช้านก็เลยเกิดความคิดว่าเราน่าจะลองทำการทดลองทำแกงเผ็ดเป็ดย่างกัน

ตกลงกันได้ดังว่าป้าแก่ๆ 4 คนก็ไปตลาดกัน ร่วมสองชั่วโมงในการทำอาหารวันนี้เราก็ได้แกงเผ้ดเป้ดย่างที่มีน้ำกะทิข้นขลัก มีน้ำมันกะทิสีส้มๆ ลอยหน้า โรยหน้าด้วยพริกสีแดงสดหั่นฝอย กะใบมะกรูดหอมกรุ่น ตามด้วยใบโหระพาสีเขียวสดส่งกลิ่นเย้ายวนไปทั่วหมู่บ้าน ลองนึกสภาพตอนที่ตักแกงกะข้าวสวยร้อนๆ เข้าปาก โอว แม่เจ้า น้องเป็ดชิ้นหน้าที่มีหนังกรอบกรุบที่มีน้ำแกงเข้มข้นแทรกอยู่ทุกอนู กลิ่นของพริกแกงหอมกรุ่น น้ำแกงที่เต็มไปด้วยความมันจากกะทิมีรสของความหวานอมเปรี้ยวจากน้องสับปะรดผสมเครื่องแกงเผ็ดร้อน ไม่พอๆ ยังมีน้องมะเขือพวงกระโดดไปแจมกะน้องเป็ดอีก แม่เจ้า แม่เจ้า แม่เจ้า แค่นึกสภาพท้องไส้ก็ปั่นป่วน หิววววววววข้าววววววววจังเลยค้า


อา มาว่าเรื่อง Mission ของเราดีก่า เรือ่งแรกก็ขอตั้งชื่อว่า ....ไรดีล่ะ นึกไม่ออก
เรื่องมีอยู่ว่าแถวบ้านพี่มอลลี่ที่น้องหมูไปอาศัยเนี่ยมีน้องหมาเจ้าของทิ้ง (ไม่ใช่ไม่มีเจ้าของนะ มีแต่ว่าตอนนี้เค้าทิ้งไปแล้วน่ะ) ตัวนึง สภาพเหรอค้า ก็...นึกสภาพพรมเช็ดเท้าอ่ะ แต่ไม่ต้องนึกนานเพราะว่ามีภาพปลากอบให้ดู น่านแหละๆ น้องแกผอมมักๆๆๆๆ ถึงมากที่สุด และด้วยเพื่อนบ้านช้านก็เป็นบรรดาพี่ๆ ใจบุญ ไอ้น้องนินจา อ่อ ชื่อหมาน่ะ ชื่อนินจา ก็เลยโชคดีมีข้าวกินฟรีทุกวัน แต่ไอ้น้องนับวันก็ยิ่งผอมลงเรื่อยๆ อืม น่านไม่ใช่ประเด็น เรือ่งมีอยู่ว่า เช้าตรู่วันหนึงช้านตื่นขึ้นมาก็ได้ยินเสียงหมาน้อย ลูกหมาจากหน้าต่างหัวเตียง ก็เลยออกไปดู โอ่ว แม่เจ้า นังน้องนินจาคลอดลูกนึ่หว่า ป้าดดดดดดดดดด ผอมมมขนาดน้านยังมีลุกในท้องได้ตั้ง 3 ตัว การี๊ดดด การี๊ดดดด ทำไงล่ะทีนี้ ช่วงน้านฝนตกบ่อยด้วยอ่ะ คนรังเกียจหมาอย่างช้านจะทำไงล่ะเนี่ย (คืออย่างที่เคยบอกไปแล้วอ่ะเพื่อนๆ อีพี่มะชอบสัตว์ ไม่ได้เกลียดนะ แต่รังเกียจ)



และแล้วเหล่าเพื่อนบ้านสาวโสดก็ลงมติกันว่าเราจะต้องย้ายเด็กๆ ไปไว้ในร่มไม่ง้านฝนตกมาน้ำท่วมจมูกตายยแน่ๆ คิดได้ดังน้าน อีพี่หมูยักษ์ก็เลยรีบไปคว้าเอาผ้าเช็ดตัวน้องเขียวสะอื้นมารองในกะละมังสีเขียวทันที (อา ถึงช้านจะรังเกียจ แต่ช้านก็สงสารมานเว่ย) เพื่อนร่วมบ้านสองสาวก็ได้ทำการย้ายน้องๆ เข้าไปอยู่ในกะละมังเป็นผลสำเร็จ ช้านทำไรอะไรน่ะเหรอ ก็ยืนร่วมเป็นพยานพร้อมทำการบันทึกภาพปฏิบัติการประวัติศาสตร์นี้ไว้น่ะซิ เหอะๆ อย่างช้านไม่เอาชีวิตเข้าเสี่ยงจับน้องหน้าขนหรอกค้า สรุปว่าปฏิบัติการแรกเราก็สำเร็จลงด้วยดี น้องหมาก็ปลอดภัยทั้งแม่และลูก เรือ่งนี้ก็เกิดขึ้นกว่า 2 เดือนแล้วแหละ ตอนนี้น้องหมาก็โดนมือดีลักพาตัวหนีหายไปจากอ้อมอกแม่เป็นที่เรียบร้อย... ส่วนช้านก็...รังเกียจเหมือนเดิมแต่เราก็ส่งสายตาให้กันเช้าเย็น ทักทายกะนินจาเหมือนเดิม แต่เราไม่เข้าใกล้กันเท่าน้านเอง

กะว่าจะเล่าหลายๆ เรือ่งแต่เด๋วมันยาวไปอ่ะ เอาไว้เล่าวันหลังดีก่า อิๆๆ

น้องต้าจู^^
รายงาน