Storythai

คำโปรย: Being brave doesn’t mean not being afraid. It means doing what needs to be done even when one is afraid.

 

จุดเริ่มต้น: ข่าวร้ายคุณยายพี่อาร์ซีเสียก่อนการแข่งขันวันที่สองเริ่มขึ้นไม่ถึง 7 ชั่วโมง

 

แล้วเกิดไรขึ้น: เช้านี้เครียดมาก…มากถึงมากที่สุด มะคืนนอนหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืน แถมตอนเช้าพี่อาร์ซีก็มาบอกข่าวร้าย โอย… ใจที่คิดว่าจะยอมแพ้แล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ คิดว่าวันนี้คงไม่ต้องแข่งมันแล้ว ไม่เคยรู้สึกอยากยอมแพ้ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต โทรไปหาอาคุณพ่อ ก็ดันมาพูดให้กำลังใจ ทำเอาชั้นน้ำตาเล็ด นั่งๆ เดินๆ ก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้ช้านเดินตกบันไดทีเถอะ ให้สลบไปเลยยิ่งดีจะได้ไม่ต้องแข่งต่อ (อาการหนักมาก หนักมากจิงๆ) ท่านโปรแม่ทัพใหญ่ สั่งการมาว่าบ่ายนี้ให้น้องเออร์ซูล่ามาแข่งแทนท่านพี่อาร์ซีที่จะปิ๊กบ้านทันทีที่แข่งเช้าเสร็จ แง้~ ไอ้เราก็คิดว่าคงไม่ได้แข่งแล้ว นี่ต้องแข่งเหรอเนี่ย แง้~~~~

 

ระหว่างเดินทางจากโรงแรมท่านแบร์รี่ ท่านโอ กะท่านเอ็นจีโอ ก็นั่งเป่าหูช้านว่าช้านทำได้นะ ช้านต้องทำต่อไปนะ เฮ้อ ได้ยินแล้วก็เศร้า เพราะว่าอารมณ์ตอนนั้นมัน… อยากจะล้มลงตรงนั้นเลยอ่ะ มันเครียดมาก ไม่อยากแข่งเลยอ่ะ ท่านผู้เฒ่าเต่าพอเห็นหน้าช้านแล้วก็ไม่เข้ามาคุยกะช้านเลยแหละ เพราะว่าหน้าตาช้านมันมีธงขาวติดที่หน้าผากน่ะซิ

 

และแล้วหัวข้อการประลองรอบแรกวันนี้ก็ประกาศ ได้หัวข้อ สตาวอร์ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เห็นแล้วแทบคลั่ง ก็หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่ช้านไม่อยากทำมากที่สุดน่ะซิ ก็มันเป็นเรื่องนอกโลกอ่ะ ช้านมะชอบ!!!!! ตาย ตาย ตาย แต่ทำไงได้ the show must go on!! เจอคู่แข่งแล้วก็คลั่งไปอีกรอบ เป็นเด็กค่ะ เด็กโรงเรียนอินเตอร์ แต่ความสามารถมิใช่เล่น เพราะน้องๆ แกดันชนะ มหาลัยดังๆ มาแล้วน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด ตายแล้วๆๆๆ แถมกรรมการวันนี้ก็ดันเป็นท่านปรมาจารย์จากสำนักง้อใบ้ที่ขึ้นชื่อด้านความเนี๊ยยยยบบบบ ท่านผู้เฒ่าเตือนก่อนเข้าห้องประลองว่า … She is No.1

 

พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า จะทำไงล่ะเนี่ย เอาวะตายเป็นตาย ก็ได้แต่กลั้นใจทำในสิ่งที่ควรจะทำ โดนเด็กๆ ใส่มาหลายดอกมักๆ ทำเอาอีพี่ อีลุง อีปู่ อึ้งไป แต่ก็พยายามสู้สุดตัว ท่านผู้เฒ่าปล่อยพลังคลื่นเต่าไปหลายลูก แต่เด็กๆ ก็ใช้พลังแว๊ด แว๊ด แว๊ด กลับมาอย่างไม่หยุดยั้งเหมือนกัน ในที่สุด การประลองก็สิ้นสุด บรรดาผู้เฒ่าทั้งหลายต่างก็เตรียมน้ำตาไว้เช็ดหัวเข่า เอ๊ย เตรียมหัวเข่าไว้เช็ดน้ำตา งานนี้โดนเด็กยำมะวะเนี่ย

 

แล้วผลการแข่งขันก็ประกาศออกมา ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อผู้เฒ่าทีมนี้ไม่ต้องเช็ดน้ำตาเว่ย ชนะเว่ย ป้าดดด ท่านปรมาจารย์วิเคราะห์ละเอียดมากกกก จนช้านเองยังอึ้งไปเองว่า เอ ตรูพูดง้านจิงเหรอวะน่าน เหอะๆ สรุปว่าก็ชนะอ่ะนะคะ ลงมากินข้าว เด็กๆ ร่วมกองทัพต่างตะโกนถาม Did you make the babies cry? เหอะๆ ทำมันร้องที่ไหนเล่า มีแต่พวกมานนนอ่ะแหละทำเอาเราเกือบคลั่ง เหอะๆ

 

และแล้วท่านพี่อาร์ซีก็ขอตัวกลับไป น้องเออร์ซูล่าก็เข้ามาเสริมทัพ การแข่งขันภาคบ่ายวันนี้ดุเดือด เพราะว่าทัพหน้าอย่างเราเจอแต่ภูเขาทั้งน้าน ทั้งบรรดาจอมยุทธ์จากบู๊ตึ้ง (เจ้าของสถานที่) แล้วก็สาวๆ จากสำนักง้อใบ้ (รอบสุดท้าย) ก่อนไปถึงด่านสาวๆ ขอเล่าการประลองที่เรียกได้ว่าระทึกใจสุดๆ ก็ทีมนี้เข้าขึ้นชื่อเรื่องการประลองที่ดุเดือดน่ะซิ ไม่มีสักนาทีที่น้องๆ จะให้พี่เล่านิทานของพี่ได้ตลอดรอดฝั่ง น้องๆ ขัดจังหวะที่ตลอดเวลา อะไรกันนักหนาวะ แต่พี่ไม่หวั่นเว่ย ไม่รู้จิ จากที่ความไม่มั่นใจสุดๆ เครียดสุดๆ อยากยอมแพ้สุดๆ แต่พอก้าวขาเข้าห้องประลองแล้ว มันมีแต่ความคิดที่ว่า … ชั้น…ชนะ!!! …

 

อ้อลืมบอกหัวข้อของการประลองรอบนี้ ซึ่งก็คือ กบฏพยัคฆ์ทมิน พระเจ้า มันสนุกได้ใจอย่างแรงรอบนี้ แล้วผลการประลองก็ออกมา แพ้-ชนะกันแค่ปลายจมูกเท่าน้าน ตั้งตัดสินกันด้วยภาพถ่ายกันเลยทีเดียว ใครล่ะชนะ ก็ทัพหน้าอย่างทีมช้านน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด เกิดมาไม่เคยคิดเล้ยว่าจะมีโอกาสชนะทีมนี้ โฮะๆๆๆ เอาวะ อีกรอบนึง รอบสุดท้ายก่อนจะเป็นอิสระ

 

รอบสุดท้าย หัวข้อการประลองคือ การประกาศเอกราช กรี๊ดดดดดดดดดด หัวข้อนี้เก็งไว้แล้วว่าจะเป็นของรอบรองชนะเลิศ แล้วทำไมดันมาประกาศให้เป็นการแข่งรอบนี้ได้ล่ะเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

รอบนี้ทีมเราเป็นฝ่ายค้านค่ะ มีหน้าที่อัดฝ่ายรัฐบาลอย่างเดียว เหอะๆ ก่อนเข้าแข่งแอบสยองมากๆ เพราะว่า ทีมจากง้อใบ้ทีมนี้ชั้นแอบเหล่ไว้แล้วว่าไม่อยากแข่งกะทีมนี้ที่สุด เพราะไรก็ไม่รู้แต่ไม่อยาก ก่อนเข้าห้องท่านผู้เฒ่ายัดข้อมูลใส่หัวช้านใหญ่ ได้เวลาการประลองเริ่ม ชั้นก็เดินสั่นระริกเข้าห้องประลอง (เหมือนเคย ไม่มีรอบไหนไม่สั่น ชีสั้นได้ทุกรอบค่ะ) แต่พอการประลองเริ่มปุ๊บ อีพี่เริ่มเร่งพลังวัดเต็มที่ เดินลมปราณปราณ ตั้งต้นจากจุดตันเถียนกลาง แล่นตรงผ่านกลางสะดือ ไต่ไปตามซี่โครง ไปถึงเยื่อหุ้มหัวใจ ผ่านลูกกระเดือก (เอ๊ะ ผู้หญิงมีลูกกระเดือกมะนะ) แล่นตรงไป กลางกระหม่อม แล้วก็ ตุ้มมมมมมมมม กลายเป็นซุปเปอร์ไซย่า แปลงร่างขั้นสูงสุด แล้วซัดพลังใส่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่หยุดยั้ง ท่านจอมยุทธ์จากเขาหัวซานกรรมการวันนี้นั่งดูอย่าไร้ความรู้สึก แต่ตอนนี้อีพี่ไม่สนใครทั้งนั้น เข้ามาเลยไม่กลัวเว่ย ก็เพราะว่างานนี้…ชั้นชนะ!!! ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม 7 นาทีเป๊ะผ่านไป ชั้นก็กลับสู่ที่นั่งหัวหน้าฝ่ายค้านอย่างผู้มีชัย ในขณะที่ฝ่ายรัฐบาลได้แต่นั่งมองอย่างปากอ้าตาค้าง ท่านผู้เฒ่าแสดงอาการตื่นตาตื่นใจกับการแสดงของชั้นอย่างที่สุด ถึงกลับกลั้นไม่อยู่โพล่งออกมาว่า I love you!!

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!!! บอกแล้วไง เรียนจบชั้นจะไปเป็นดาราฮอลลีวูดดดดดด โฮะๆๆๆๆ

 

หลังจากนั้น น้องเออร์ กะท่านผู้เฒ่าก็สับเปลี่ยนกันไปถล่มฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ปราณีปราศัย ปิดท้ายด้วยชั้นขึ้นไปปล่อยพลังแห่งดวงจันทร์ลงทัณคู่ต่อสู้ แล้วก็สรุปผลของการทำลายล้างทั้งปวง โฮะๆๆๆ งานนี้กระจายค่ะ แขน ขา ตับ ไต ใส้ พุง เซี่ยงจี๊ กระจาย เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วสมรภูมิเลยเจ้าค้า

 

ผลการแข่งรอบนี้ยังไม่ประกาศค่ะ เพราะว่าผลของรอบนี้มีผลต่อการเข้าสู่รอบแปดทีมสุดท้าย ก็เลยมีการประกาศผลที่งานเลี้ยงอาหาร (ดึก) ค้า

 

ก่อนการประกาศผลเริ่มขึ้นท่านผู้เฒ่าก็ขอตัวกลับก่อนเพราะว่ามีธุระปะปังล้านแปดแสนอย่างที่ต้องทำ ทำให้ทีมชั้นเหลือชั้นคนเดียว (น้องเออร์ไม่นับค่ะ น้องมาทีหลัง) และแล้วหลังจากการทำลายล้างอาหารเสร็จ ก็มีเพลงเพราะๆ (รึเปล่าว้า) จากเจ้าภาพขับกล่อมผู้ร่วมงาน บรรยากาศดีมากๆ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไฮโซ~

 

หลังจากนั้นก็มีการประกาศผลการแข่งขัน 8 ทีมสุดท้ายจากครึ่งร้อย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ทีมลุ่มๆ ดอนๆ อย่างทีมช้านติดหนึ่งใน 8 โอววว แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แถมทั้งทัพเรามีแค่ทีมช้านที่เข้ารอบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไสยศาสตร์มีจริง แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

แต่ ทีมเราก็ขอถอนตัวค่ะ เนื่องจากว่าตอนนี้เหลือช้านคนเดียวจะไปแข่งต่อได้ไงเล่า จริงๆ แอบดีใจอย่างแรงไม่ต้องแข่งต่อ ก็มันเครียดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกน่ะซิ คืนนี้จะได้นอนหลับเต็มตาซะที วี๊ด วี๊ววววว~~

 

เอ๊ะ ในเมื่อทีมเรารู้แต่แรกแล้วว่าจะไม่แข่งต่อ แล้วจะแข่งทำไมตั้งแต่ท่านพี่อาร์ซีกลับ ก็เพราะว่า… ไม่อยากให้ทีมอื่นผ่านเข้ารอบไปได้ง่ายๆ น่ะซิ โฮะๆๆๆๆๆๆ ท่านโปรบอกมาว่า Just give them a hard time~ เหอะๆ

 

 

แล้วเป็นไงล่ะ: น้องต้าจูรอดค่ะเพื่อนๆ ช้านยังไม่ตาย ธง เทิง ไม่ต้องแล้วค่ะ ขอเหรียญกล้าหาญแทนนะคะ โฮะๆๆๆๆๆๆ

 

 

และแล้ว: บันทึกเรื่องราวยาวแสนยาวของท่านนายกอย่างน้องหมูยักษ์ ก็ต้องขอจบการรายงานเพียงเท่านี้นะค้า โอกาสหน้าคงจะได้มีโอกาสปล่อยบันทึกเรื่องยาวๆ อย่างงี้ออกมาอีกนะค้า ตอนนี้ก็คงได้เวลากลับเข้าสู่วงจรชีวิตเด็ก ปอโท ปั่นงานส่งเจ้าค้า~

 

เก็บตก:

-          เด็ก (ในเมือง) ไทยเก่งมากค่ะ เก่งมาก เก่งจริงๆ 

-          เพื่อนๆ คะ โชคดีมหาศาลที่ไม่ได้แข่งต่อ ไม่งั้นอาจจะต้องเตรียมธง (คลุมหน้า) ไว้สักสามโหลเพราะว่าทีมที่ผ่านเข้ารอบน่ากลัวมากกกกกกกก ค่ะ

-          ขอบคุณไปยังใครก็ตามในโลกนี้ทุกๆ คน ที่ทำให้ชั้นได้เข้าร่วมการประลองครั้งนี้ ขอบคุณมากๆ อย่างน้อยช้านก็ได้รู้ว่า เออ โต้วาที ชั้นก็ทำได้เหมือนกันเว่ย เหอะๆ แล้วก็ใครก็ตามที่ให้กำลังใจ แล้วก็เชื่อในตัวช้าน ในขณะที่ช้านนนน ไม่เชื่อในตัวเองเอาซะเลย เฮ้อ… เศร้า~

 

 

 

น้องต้าจู^^

รายงาน

 

คำโปรย: Being brave doesn’t mean not being afraid. It means doing what needs to be done even when one is afraid.

 

จุดเริ่มต้น: ข่าวร้ายคุณยายพี่อาร์ซีเสียก่อนการแข่งขันวันที่สองเริ่มขึ้นไม่ถึง 7 ชั่วโมง

 

แล้วเกิดไรขึ้น: เช้านี้เครียดมาก…มากถึงมากที่สุด มะคืนนอนหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืน แถมตอนเช้าพี่อาร์ซีก็มาบอกข่าวร้าย โอย… ใจที่คิดว่าจะยอมแพ้แล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ คิดว่าวันนี้คงไม่ต้องแข่งมันแล้ว ไม่เคยรู้สึกอยากยอมแพ้ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต โทรไปหาอาคุณพ่อ ก็ดันมาพูดให้กำลังใจ ทำเอาชั้นน้ำตาเล็ด นั่งๆ เดินๆ ก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้ช้านเดินตกบันไดทีเถอะ ให้สลบไปเลยยิ่งดีจะได้ไม่ต้องแข่งต่อ (อาการหนักมาก หนักมากจิงๆ) ท่านโปรแม่ทัพใหญ่ สั่งการมาว่าบ่ายนี้ให้น้องเออร์ซูล่ามาแข่งแทนท่านพี่อาร์ซีที่จะปิ๊กบ้านทันทีที่แข่งเช้าเสร็จ แง้~ ไอ้เราก็คิดว่าคงไม่ได้แข่งแล้ว นี่ต้องแข่งเหรอเนี่ย แง้~~~~

 

ระหว่างเดินทางจากโรงแรมท่านแบร์รี่ ท่านโอ กะท่านเอ็นจีโอ ก็นั่งเป่าหูช้านว่าช้านทำได้นะ ช้านต้องทำต่อไปนะ เฮ้อ ได้ยินแล้วก็เศร้า เพราะว่าอารมณ์ตอนนั้นมัน… อยากจะล้มลงตรงนั้นเลยอ่ะ มันเครียดมาก ไม่อยากแข่งเลยอ่ะ ท่านผู้เฒ่าเต่าพอเห็นหน้าช้านแล้วก็ไม่เข้ามาคุยกะช้านเลยแหละ เพราะว่าหน้าตาช้านมันมีธงขาวติดที่หน้าผากน่ะซิ

 

และแล้วหัวข้อการประลองรอบแรกวันนี้ก็ประกาศ ได้หัวข้อ สตาวอร์ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เห็นแล้วแทบคลั่ง ก็หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่ช้านไม่อยากทำมากที่สุดน่ะซิ ก็มันเป็นเรื่องนอกโลกอ่ะ ช้านมะชอบ!!!!! ตาย ตาย ตาย แต่ทำไงได้ the show must go on!! เจอคู่แข่งแล้วก็คลั่งไปอีกรอบ เป็นเด็กค่ะ เด็กโรงเรียนอินเตอร์ แต่ความสามารถมิใช่เล่น เพราะน้องๆ แกดันชนะ มหาลัยดังๆ มาแล้วน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด ตายแล้วๆๆๆ แถมกรรมการวันนี้ก็ดันเป็นท่านปรมาจารย์จากสำนักง้อใบ้ที่ขึ้นชื่อด้านความเนี๊ยยยยบบบบ ท่านผู้เฒ่าเตือนก่อนเข้าห้องประลองว่า … She is No.1

 

พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า จะทำไงล่ะเนี่ย เอาวะตายเป็นตาย ก็ได้แต่กลั้นใจทำในสิ่งที่ควรจะทำ โดนเด็กๆ ใส่มาหลายดอกมักๆ ทำเอาอีพี่ อีลุง อีปู่ อึ้งไป แต่ก็พยายามสู้สุดตัว ท่านผู้เฒ่าปล่อยพลังคลื่นเต่าไปหลายลูก แต่เด็กๆ ก็ใช้พลังแว๊ด แว๊ด แว๊ด กลับมาอย่างไม่หยุดยั้งเหมือนกัน ในที่สุด การประลองก็สิ้นสุด บรรดาผู้เฒ่าทั้งหลายต่างก็เตรียมน้ำตาไว้เช็ดหัวเข่า เอ๊ย เตรียมหัวเข่าไว้เช็ดน้ำตา งานนี้โดนเด็กยำมะวะเนี่ย

 

แล้วผลการแข่งขันก็ประกาศออกมา ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อผู้เฒ่าทีมนี้ไม่ต้องเช็ดน้ำตาเว่ย ชนะเว่ย ป้าดดด ท่านปรมาจารย์วิเคราะห์ละเอียดมากกกก จนช้านเองยังอึ้งไปเองว่า เอ ตรูพูดง้านจิงเหรอวะน่าน เหอะๆ สรุปว่าก็ชนะอ่ะนะคะ ลงมากินข้าว เด็กๆ ร่วมกองทัพต่างตะโกนถาม Did you make the babies cry? เหอะๆ ทำมันร้องที่ไหนเล่า มีแต่พวกมานนนอ่ะแหละทำเอาเราเกือบคลั่ง เหอะๆ

 

และแล้วท่านพี่อาร์ซีก็ขอตัวกลับไป น้องเออร์ซูล่าก็เข้ามาเสริมทัพ การแข่งขันภาคบ่ายวันนี้ดุเดือด เพราะว่าทัพหน้าอย่างเราเจอแต่ภูเขาทั้งน้าน ทั้งบรรดาจอมยุทธ์จากบู๊ตึ้ง (เจ้าของสถานที่) แล้วก็สาวๆ จากสำนักง้อใบ้ (รอบสุดท้าย) ก่อนไปถึงด่านสาวๆ ขอเล่าการประลองที่เรียกได้ว่าระทึกใจสุดๆ ก็ทีมนี้เข้าขึ้นชื่อเรื่องการประลองที่ดุเดือดน่ะซิ ไม่มีสักนาทีที่น้องๆ จะให้พี่เล่านิทานของพี่ได้ตลอดรอดฝั่ง น้องๆ ขัดจังหวะที่ตลอดเวลา อะไรกันนักหนาวะ แต่พี่ไม่หวั่นเว่ย ไม่รู้จิ จากที่ความไม่มั่นใจสุดๆ เครียดสุดๆ อยากยอมแพ้สุดๆ แต่พอก้าวขาเข้าห้องประลองแล้ว มันมีแต่ความคิดที่ว่า … ชั้น…ชนะ!!! …

 

อ้อลืมบอกหัวข้อของการประลองรอบนี้ ซึ่งก็คือ กบฏพยัคฆ์ทมิน พระเจ้า มันสนุกได้ใจอย่างแรงรอบนี้ แล้วผลการประลองก็ออกมา แพ้-ชนะกันแค่ปลายจมูกเท่าน้าน ตั้งตัดสินกันด้วยภาพถ่ายกันเลยทีเดียว ใครล่ะชนะ ก็ทัพหน้าอย่างทีมช้านน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด เกิดมาไม่เคยคิดเล้ยว่าจะมีโอกาสชนะทีมนี้ โฮะๆๆๆ เอาวะ อีกรอบนึง รอบสุดท้ายก่อนจะเป็นอิสระ

 

รอบสุดท้าย หัวข้อการประลองคือ การประกาศเอกราช กรี๊ดดดดดดดดดด หัวข้อนี้เก็งไว้แล้วว่าจะเป็นของรอบรองชนะเลิศ แล้วทำไมดันมาประกาศให้เป็นการแข่งรอบนี้ได้ล่ะเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

รอบนี้ทีมเราเป็นฝ่ายค้านค่ะ มีหน้าที่อัดฝ่ายรัฐบาลอย่างเดียว เหอะๆ ก่อนเข้าแข่งแอบสยองมากๆ เพราะว่า ทีมจากง้อใบ้ทีมนี้ชั้นแอบเหล่ไว้แล้วว่าไม่อยากแข่งกะทีมนี้ที่สุด เพราะไรก็ไม่รู้แต่ไม่อยาก ก่อนเข้าห้องท่านผู้เฒ่ายัดข้อมูลใส่หัวช้านใหญ่ ได้เวลาการประลองเริ่ม ชั้นก็เดินสั่นระริกเข้าห้องประลอง (เหมือนเคย ไม่มีรอบไหนไม่สั่น ชีสั้นได้ทุกรอบค่ะ) แต่พอการประลองเริ่มปุ๊บ อีพี่เริ่มเร่งพลังวัดเต็มที่ เดินลมปราณปราณ ตั้งต้นจากจุดตันเถียนกลาง แล่นตรงผ่านกลางสะดือ ไต่ไปตามซี่โครง ไปถึงเยื่อหุ้มหัวใจ ผ่านลูกกระเดือก (เอ๊ะ ผู้หญิงมีลูกกระเดือกมะนะ) แล่นตรงไป กลางกระหม่อม แล้วก็ ตุ้มมมมมมมมม กลายเป็นซุปเปอร์ไซย่า แปลงร่างขั้นสูงสุด แล้วซัดพลังใส่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่หยุดยั้ง ท่านจอมยุทธ์จากเขาหัวซานกรรมการวันนี้นั่งดูอย่าไร้ความรู้สึก แต่ตอนนี้อีพี่ไม่สนใครทั้งนั้น เข้ามาเลยไม่กลัวเว่ย ก็เพราะว่างานนี้…ชั้นชนะ!!! ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม 7 นาทีเป๊ะผ่านไป ชั้นก็กลับสู่ที่นั่งหัวหน้าฝ่ายค้านอย่างผู้มีชัย ในขณะที่ฝ่ายรัฐบาลได้แต่นั่งมองอย่างปากอ้าตาค้าง ท่านผู้เฒ่าแสดงอาการตื่นตาตื่นใจกับการแสดงของชั้นอย่างที่สุด ถึงกลับกลั้นไม่อยู่โพล่งออกมาว่า I love you!!

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!!! บอกแล้วไง เรียนจบชั้นจะไปเป็นดาราฮอลลีวูดดดดดด โฮะๆๆๆๆ

 

หลังจากนั้น น้องเออร์ กะท่านผู้เฒ่าก็สับเปลี่ยนกันไปถล่มฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ปราณีปราศัย ปิดท้ายด้วยชั้นขึ้นไปปล่อยพลังแห่งดวงจันทร์ลงทัณคู่ต่อสู้ แล้วก็สรุปผลของการทำลายล้างทั้งปวง โฮะๆๆๆ งานนี้กระจายค่ะ แขน ขา ตับ ไต ใส้ พุง เซี่ยงจี๊ กระจาย เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วสมรภูมิเลยเจ้าค้า

 

ผลการแข่งรอบนี้ยังไม่ประกาศค่ะ เพราะว่าผลของรอบนี้มีผลต่อการเข้าสู่รอบแปดทีมสุดท้าย ก็เลยมีการประกาศผลที่งานเลี้ยงอาหาร (ดึก) ค้า

 

ก่อนการประกาศผลเริ่มขึ้นท่านผู้เฒ่าก็ขอตัวกลับก่อนเพราะว่ามีธุระปะปังล้านแปดแสนอย่างที่ต้องทำ ทำให้ทีมชั้นเหลือชั้นคนเดียว (น้องเออร์ไม่นับค่ะ น้องมาทีหลัง) และแล้วหลังจากการทำลายล้างอาหารเสร็จ ก็มีเพลงเพราะๆ (รึเปล่าว้า) จากเจ้าภาพขับกล่อมผู้ร่วมงาน บรรยากาศดีมากๆ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไฮโซ~

 

หลังจากนั้นก็มีการประกาศผลการแข่งขัน 8 ทีมสุดท้ายจากครึ่งร้อย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ทีมลุ่มๆ ดอนๆ อย่างทีมช้านติดหนึ่งใน 8 โอววว แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แถมทั้งทัพเรามีแค่ทีมช้านที่เข้ารอบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไสยศาสตร์มีจริง แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

แต่ ทีมเราก็ขอถอนตัวค่ะ เนื่องจากว่าตอนนี้เหลือช้านคนเดียวจะไปแข่งต่อได้ไงเล่า จริงๆ แอบดีใจอย่างแรงไม่ต้องแข่งต่อ ก็มันเครียดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกน่ะซิ คืนนี้จะได้นอนหลับเต็มตาซะที วี๊ด วี๊ววววว~~

 

เอ๊ะ ในเมื่อทีมเรารู้แต่แรกแล้วว่าจะไม่แข่งต่อ แล้วจะแข่งทำไมตั้งแต่ท่านพี่อาร์ซีกลับ ก็เพราะว่า… ไม่อยากให้ทีมอื่นผ่านเข้ารอบไปได้ง่ายๆ น่ะซิ โฮะๆๆๆๆๆๆ ท่านโปรบอกมาว่า Just give them a hard time~ เหอะๆ

 

 

แล้วเป็นไงล่ะ: น้องต้าจูรอดค่ะเพื่อนๆ ช้านยังไม่ตาย ธง เทิง ไม่ต้องแล้วค่ะ ขอเหรียญกล้าหาญแทนนะคะ โฮะๆๆๆๆๆๆ

 

 

และแล้ว: บันทึกเรื่องราวยาวแสนยาวของท่านนายกอย่างน้องหมูยักษ์ ก็ต้องขอจบการรายงานเพียงเท่านี้นะค้า โอกาสหน้าคงจะได้มีโอกาสปล่อยบันทึกเรื่องยาวๆ อย่างงี้ออกมาอีกนะค้า ตอนนี้ก็คงได้เวลากลับเข้าสู่วงจรชีวิตเด็ก ปอโท ปั่นงานส่งเจ้าค้า~

 

เก็บตก:

-          เด็ก (ในเมือง) ไทยเก่งมากค่ะ เก่งมาก เก่งจริงๆ 

-          เพื่อนๆ คะ โชคดีมหาศาลที่ไม่ได้แข่งต่อ ไม่งั้นอาจจะต้องเตรียมธง (คลุมหน้า) ไว้สักสามโหลเพราะว่าทีมที่ผ่านเข้ารอบน่ากลัวมากกกกกกกก ค่ะ

-          ขอบคุณไปยังใครก็ตามในโลกนี้ทุกๆ คน ที่ทำให้ชั้นได้เข้าร่วมการประลองครั้งนี้ ขอบคุณมากๆ อย่างน้อยช้านก็ได้รู้ว่า เออ โต้วาที ชั้นก็ทำได้เหมือนกันเว่ย เหอะๆ แล้วก็ใครก็ตามที่ให้กำลังใจ แล้วก็เชื่อในตัวช้าน ในขณะที่ช้านนนน ไม่เชื่อในตัวเองเอาซะเลย เฮ้อ… เศร้า~

 

 

 

น้องต้าจู^^

รายงาน

 

คำโปรย: You die hard, you die well ... you fight hard, you die well!!! (สรุปว่ายังไงก็ตาย)

 

จุดเริ่มต้น: งานประลองเจ้ายุทธจักรประจำปี 2008 เริ่มขึ้น ณ บัดนี้...

 

แล้วเกิดไรขึ้น: วันนี้มองไปที่ไหนก็ละลานตาไปด้วย คนหัวดำ หัวทอง ตาเขียว ขาว ดำ แดง ฟ้า ม่วง ตาตี๋ อาหมวย แขก ยิว ฮินดู กรี๊ดดดดดดดด เต็มไปหมด ทำไมมันน่ากัวอย่างงี้ล่ะเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดด แล้วทำไมทุกคนพูดภาษาต่างดาวทั้งน้านเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ขอนั่งนิ่งๆ อยู่คนเดียวเลย ไม่สนใครทั้งนั้น เครียดดดดดดเว่ย!

 

วันนี้ทุกทีต้องประลองกันสองรอบ แล้วการประลองครั้งแรกในชีวิตน้องหมูยักษ์ก็เริ่มต้นขึ้น... ญัตติในวันนี้คือ มาเล่นป๊อกเด้งกันเถอะ ทีมคู่แข่งของก็คือ แก๊งลูกหมู จาก มอ ดังแถว...เอ แถวไรว้า เออ สักที่ในบางกอกที่เค้าเรียนกันเป็นภาษาปะกิดอ่ะ

 

ก่อนการประลองเริ่มทีมน้องหมูวันนี้ได้เป็นพรรครัฐบาล น้องหมู as the Prime Minister เปิดการประลองล่ะ คิดว่าชนะแน่ๆ ที่ไหนได้ ดับอนารถ กรรมการนะกรรมการ ไม่ฟังกันเล้ยยยว่าเราพูดไรไปมั่ง ให้เราแพ้เสยยยยยย รับบ่ได้อย่างแรง ทำเอาเศร้าไปเลยทีเดียว

 

ส่วนทีมน้องๆ อื่นๆ ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แพ้ 2 ขนะ 3 เอาวะ ต้องรีบเตรียมตัวรอบต่อไป

 

และญัตติถัดไปก็คือ คนขา เงินมาแล้วจ้า งานนนี้ชนะใสๆ ชนะแบบหาที่เปรียบไม่ได้ เฮ้อ พอจะชนะก็ได้กันง่ายๆ อย่างงี้เลยน้อ~

 

แล้วไงล่ะทีนี้: วันแรกของการแข่งขันกองทัพปิศาจ ต่างก็แพ้ 1 ชนะ 1 กันทั้งสี่ทีม ส่วนทีมเต็งหนึ่งก็เก็บชัยชนะไปได้ทั้งสองนัดรวด ตบท้าย ท่านแม่ทัพหันหน้ามาทาง กองกำลังหน่วยที่สอง แต่ไม่ยอมสบตา ได้แต่ประกาศออกมาว่า หวังว่าพรุ่งนี้กองกำหลังหน่วยที่สองคงไม่ทำผลงานให้แย่ไปกว่านี้นะ แง้!!!!!!

 

อีตอนก่อนมาบอกว่าไม่ต้องกังวล ไม่มีใครเค้ากดดันพวกเธอหรอก พอขึ้นรถให้ก็มายัดเยียดให้เราเป็นกองหน้า พอถึงวันนี้ก็มาไซโคกันอีกเสยยยยยยยย แง้!!! คนยิ่งเครียดๆ อยู่ด้วย แง้!!!!

 

น้องต้าจู^^

รายงาน

 

 

คำโปรย: Being brave doesn’t mean not being afraid. It means doing what needs to be done even when one is afraid.

 

จุดเริ่มต้น: ข่าวร้ายคุณยายพี่อาร์ซีเสียก่อนการแข่งขันวันที่สองเริ่มขึ้นไม่ถึง 7 ชั่วโมง

 

แล้วเกิดไรขึ้น: เช้านี้เครียดมาก…มากถึงมากที่สุด มะคืนนอนหลับๆ ตื่นๆ ทั้งคืน แถมตอนเช้าพี่อาร์ซีก็มาบอกข่าวร้าย โอย… ใจที่คิดว่าจะยอมแพ้แล้ว ยิ่งไปกันใหญ่ คิดว่าวันนี้คงไม่ต้องแข่งมันแล้ว ไม่เคยรู้สึกอยากยอมแพ้ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต โทรไปหาอาคุณพ่อ ก็ดันมาพูดให้กำลังใจ ทำเอาชั้นน้ำตาเล็ด นั่งๆ เดินๆ ก็ได้แต่ภาวนาว่าขอให้ช้านเดินตกบันไดทีเถอะ ให้สลบไปเลยยิ่งดีจะได้ไม่ต้องแข่งต่อ (อาการหนักมาก หนักมากจิงๆ) ท่านโปรแม่ทัพใหญ่ สั่งการมาว่าบ่ายนี้ให้น้องเออร์ซูล่ามาแข่งแทนท่านพี่อาร์ซีที่จะปิ๊กบ้านทันทีที่แข่งเช้าเสร็จ แง้~ ไอ้เราก็คิดว่าคงไม่ได้แข่งแล้ว นี่ต้องแข่งเหรอเนี่ย แง้~~~~

 

ระหว่างเดินทางจากโรงแรมท่านแบร์รี่ ท่านโอ กะท่านเอ็นจีโอ ก็นั่งเป่าหูช้านว่าช้านทำได้นะ ช้านต้องทำต่อไปนะ เฮ้อ ได้ยินแล้วก็เศร้า เพราะว่าอารมณ์ตอนนั้นมัน… อยากจะล้มลงตรงนั้นเลยอ่ะ มันเครียดมาก ไม่อยากแข่งเลยอ่ะ ท่านผู้เฒ่าเต่าพอเห็นหน้าช้านแล้วก็ไม่เข้ามาคุยกะช้านเลยแหละ เพราะว่าหน้าตาช้านมันมีธงขาวติดที่หน้าผากน่ะซิ

 

และแล้วหัวข้อการประลองรอบแรกวันนี้ก็ประกาศ ได้หัวข้อ สตาวอร์ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เห็นแล้วแทบคลั่ง ก็หัวข้อนี้เป็นหัวข้อที่ช้านไม่อยากทำมากที่สุดน่ะซิ ก็มันเป็นเรื่องนอกโลกอ่ะ ช้านมะชอบ!!!!! ตาย ตาย ตาย แต่ทำไงได้ the show must go on!! เจอคู่แข่งแล้วก็คลั่งไปอีกรอบ เป็นเด็กค่ะ เด็กโรงเรียนอินเตอร์ แต่ความสามารถมิใช่เล่น เพราะน้องๆ แกดันชนะ มหาลัยดังๆ มาแล้วน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด ตายแล้วๆๆๆ แถมกรรมการวันนี้ก็ดันเป็นท่านปรมาจารย์จากสำนักง้อใบ้ที่ขึ้นชื่อด้านความเนี๊ยยยยบบบบ ท่านผู้เฒ่าเตือนก่อนเข้าห้องประลองว่า … She is No.1

 

พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า จะทำไงล่ะเนี่ย เอาวะตายเป็นตาย ก็ได้แต่กลั้นใจทำในสิ่งที่ควรจะทำ โดนเด็กๆ ใส่มาหลายดอกมักๆ ทำเอาอีพี่ อีลุง อีปู่ อึ้งไป แต่ก็พยายามสู้สุดตัว ท่านผู้เฒ่าปล่อยพลังคลื่นเต่าไปหลายลูก แต่เด็กๆ ก็ใช้พลังแว๊ด แว๊ด แว๊ด กลับมาอย่างไม่หยุดยั้งเหมือนกัน ในที่สุด การประลองก็สิ้นสุด บรรดาผู้เฒ่าทั้งหลายต่างก็เตรียมน้ำตาไว้เช็ดหัวเข่า เอ๊ย เตรียมหัวเข่าไว้เช็ดน้ำตา งานนี้โดนเด็กยำมะวะเนี่ย

 

แล้วผลการแข่งขันก็ประกาศออกมา ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อผู้เฒ่าทีมนี้ไม่ต้องเช็ดน้ำตาเว่ย ชนะเว่ย ป้าดดด ท่านปรมาจารย์วิเคราะห์ละเอียดมากกกก จนช้านเองยังอึ้งไปเองว่า เอ ตรูพูดง้านจิงเหรอวะน่าน เหอะๆ สรุปว่าก็ชนะอ่ะนะคะ ลงมากินข้าว เด็กๆ ร่วมกองทัพต่างตะโกนถาม Did you make the babies cry? เหอะๆ ทำมันร้องที่ไหนเล่า มีแต่พวกมานนนอ่ะแหละทำเอาเราเกือบคลั่ง เหอะๆ

 

และแล้วท่านพี่อาร์ซีก็ขอตัวกลับไป น้องเออร์ซูล่าก็เข้ามาเสริมทัพ การแข่งขันภาคบ่ายวันนี้ดุเดือด เพราะว่าทัพหน้าอย่างเราเจอแต่ภูเขาทั้งน้าน ทั้งบรรดาจอมยุทธ์จากบู๊ตึ้ง (เจ้าของสถานที่) แล้วก็สาวๆ จากสำนักง้อใบ้ (รอบสุดท้าย) ก่อนไปถึงด่านสาวๆ ขอเล่าการประลองที่เรียกได้ว่าระทึกใจสุดๆ ก็ทีมนี้เข้าขึ้นชื่อเรื่องการประลองที่ดุเดือดน่ะซิ ไม่มีสักนาทีที่น้องๆ จะให้พี่เล่านิทานของพี่ได้ตลอดรอดฝั่ง น้องๆ ขัดจังหวะที่ตลอดเวลา อะไรกันนักหนาวะ แต่พี่ไม่หวั่นเว่ย ไม่รู้จิ จากที่ความไม่มั่นใจสุดๆ เครียดสุดๆ อยากยอมแพ้สุดๆ แต่พอก้าวขาเข้าห้องประลองแล้ว มันมีแต่ความคิดที่ว่า … ชั้น…ชนะ!!! …

 

อ้อลืมบอกหัวข้อของการประลองรอบนี้ ซึ่งก็คือ กบฏพยัคฆ์ทมิน พระเจ้า มันสนุกได้ใจอย่างแรงรอบนี้ แล้วผลการประลองก็ออกมา แพ้-ชนะกันแค่ปลายจมูกเท่าน้าน ตั้งตัดสินกันด้วยภาพถ่ายกันเลยทีเดียว ใครล่ะชนะ ก็ทัพหน้าอย่างทีมช้านน่ะซิ กรี๊ดดดดดดดด เกิดมาไม่เคยคิดเล้ยว่าจะมีโอกาสชนะทีมนี้ โฮะๆๆๆ เอาวะ อีกรอบนึง รอบสุดท้ายก่อนจะเป็นอิสระ

 

รอบสุดท้าย หัวข้อการประลองคือ การประกาศเอกราช กรี๊ดดดดดดดดดด หัวข้อนี้เก็งไว้แล้วว่าจะเป็นของรอบรองชนะเลิศ แล้วทำไมดันมาประกาศให้เป็นการแข่งรอบนี้ได้ล่ะเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

รอบนี้ทีมเราเป็นฝ่ายค้านค่ะ มีหน้าที่อัดฝ่ายรัฐบาลอย่างเดียว เหอะๆ ก่อนเข้าแข่งแอบสยองมากๆ เพราะว่า ทีมจากง้อใบ้ทีมนี้ชั้นแอบเหล่ไว้แล้วว่าไม่อยากแข่งกะทีมนี้ที่สุด เพราะไรก็ไม่รู้แต่ไม่อยาก ก่อนเข้าห้องท่านผู้เฒ่ายัดข้อมูลใส่หัวช้านใหญ่ ได้เวลาการประลองเริ่ม ชั้นก็เดินสั่นระริกเข้าห้องประลอง (เหมือนเคย ไม่มีรอบไหนไม่สั่น ชีสั้นได้ทุกรอบค่ะ) แต่พอการประลองเริ่มปุ๊บ อีพี่เริ่มเร่งพลังวัดเต็มที่ เดินลมปราณปราณ ตั้งต้นจากจุดตันเถียนกลาง แล่นตรงผ่านกลางสะดือ ไต่ไปตามซี่โครง ไปถึงเยื่อหุ้มหัวใจ ผ่านลูกกระเดือก (เอ๊ะ ผู้หญิงมีลูกกระเดือกมะนะ) แล่นตรงไป กลางกระหม่อม แล้วก็ ตุ้มมมมมมมมม กลายเป็นซุปเปอร์ไซย่า แปลงร่างขั้นสูงสุด แล้วซัดพลังใส่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่หยุดยั้ง ท่านจอมยุทธ์จากเขาหัวซานกรรมการวันนี้นั่งดูอย่าไร้ความรู้สึก แต่ตอนนี้อีพี่ไม่สนใครทั้งนั้น เข้ามาเลยไม่กลัวเว่ย ก็เพราะว่างานนี้…ชั้นชนะ!!! ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม 7 นาทีเป๊ะผ่านไป ชั้นก็กลับสู่ที่นั่งหัวหน้าฝ่ายค้านอย่างผู้มีชัย ในขณะที่ฝ่ายรัฐบาลได้แต่นั่งมองอย่างปากอ้าตาค้าง ท่านผู้เฒ่าแสดงอาการตื่นตาตื่นใจกับการแสดงของชั้นอย่างที่สุด ถึงกลับกลั้นไม่อยู่โพล่งออกมาว่า I love you!!

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!!! บอกแล้วไง เรียนจบชั้นจะไปเป็นดาราฮอลลีวูดดดดดด โฮะๆๆๆๆ

 

หลังจากนั้น น้องเออร์ กะท่านผู้เฒ่าก็สับเปลี่ยนกันไปถล่มฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ปราณีปราศัย ปิดท้ายด้วยชั้นขึ้นไปปล่อยพลังแห่งดวงจันทร์ลงทัณคู่ต่อสู้ แล้วก็สรุปผลของการทำลายล้างทั้งปวง โฮะๆๆๆ งานนี้กระจายค่ะ แขน ขา ตับ ไต ใส้ พุง เซี่ยงจี๊ กระจาย เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วสมรภูมิเลยเจ้าค้า

 

ผลการแข่งรอบนี้ยังไม่ประกาศค่ะ เพราะว่าผลของรอบนี้มีผลต่อการเข้าสู่รอบแปดทีมสุดท้าย ก็เลยมีการประกาศผลที่งานเลี้ยงอาหาร (ดึก) ค้า

 

ก่อนการประกาศผลเริ่มขึ้นท่านผู้เฒ่าก็ขอตัวกลับก่อนเพราะว่ามีธุระปะปังล้านแปดแสนอย่างที่ต้องทำ ทำให้ทีมชั้นเหลือชั้นคนเดียว (น้องเออร์ไม่นับค่ะ น้องมาทีหลัง) และแล้วหลังจากการทำลายล้างอาหารเสร็จ ก็มีเพลงเพราะๆ (รึเปล่าว้า) จากเจ้าภาพขับกล่อมผู้ร่วมงาน บรรยากาศดีมากๆ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไฮโซ~

 

หลังจากนั้นก็มีการประกาศผลการแข่งขัน 8 ทีมสุดท้ายจากครึ่งร้อย ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ทีมลุ่มๆ ดอนๆ อย่างทีมช้านติดหนึ่งใน 8 โอววว แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แถมทั้งทัพเรามีแค่ทีมช้านที่เข้ารอบ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไสยศาสตร์มีจริง แม่เจ้า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

แต่ ทีมเราก็ขอถอนตัวค่ะ เนื่องจากว่าตอนนี้เหลือช้านคนเดียวจะไปแข่งต่อได้ไงเล่า จริงๆ แอบดีใจอย่างแรงไม่ต้องแข่งต่อ ก็มันเครียดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกน่ะซิ คืนนี้จะได้นอนหลับเต็มตาซะที วี๊ด วี๊ววววว~~

 

เอ๊ะ ในเมื่อทีมเรารู้แต่แรกแล้วว่าจะไม่แข่งต่อ แล้วจะแข่งทำไมตั้งแต่ท่านพี่อาร์ซีกลับ ก็เพราะว่า… ไม่อยากให้ทีมอื่นผ่านเข้ารอบไปได้ง่ายๆ น่ะซิ โฮะๆๆๆๆๆๆ ท่านโปรบอกมาว่า Just give them a hard time~ เหอะๆ

 

 

แล้วเป็นไงล่ะ: น้องต้าจูรอดค่ะเพื่อนๆ ช้านยังไม่ตาย ธง เทิง ไม่ต้องแล้วค่ะ ขอเหรียญกล้าหาญแทนนะคะ โฮะๆๆๆๆๆๆ

 

 

และแล้ว: บันทึกเรื่องราวยาวแสนยาวของท่านนายกอย่างน้องหมูยักษ์ ก็ต้องขอจบการรายงานเพียงเท่านี้นะค้า โอกาสหน้าคงจะได้มีโอกาสปล่อยบันทึกเรื่องยาวๆ อย่างงี้ออกมาอีกนะค้า ตอนนี้ก็คงได้เวลากลับเข้าสู่วงจรชีวิตเด็ก ปอโท ปั่นงานส่งเจ้าค้า~

 

เก็บตก:

-          เด็ก (ในเมือง) ไทยเก่งมากค่ะ เก่งมาก เก่งจริงๆ 

-          เพื่อนๆ คะ โชคดีมหาศาลที่ไม่ได้แข่งต่อ ไม่งั้นอาจจะต้องเตรียมธง (คลุมหน้า) ไว้สักสามโหลเพราะว่าทีมที่ผ่านเข้ารอบน่ากลัวมากกกกกกกก ค่ะ

-          ขอบคุณไปยังใครก็ตามในโลกนี้ทุกๆ คน ที่ทำให้ชั้นได้เข้าร่วมการประลองครั้งนี้ ขอบคุณมากๆ อย่างน้อยช้านก็ได้รู้ว่า เออ โต้วาที ชั้นก็ทำได้เหมือนกันเว่ย เหอะๆ แล้วก็ใครก็ตามที่ให้กำลังใจ แล้วก็เชื่อในตัวช้าน ใน